Sağlık elden gitmeden de farkına varamaz mı insan?

Sağlık elden gitmeden de farkına varamaz mı insan?

Evet bugunkü bence başlığım bu.

Gözlerimi kapattım biraz önce.

Düşündüm.

Yarın ölecek olsam ya da haftaya ya da ne bileyim 1 ay falan ömrümün kaldığını öğrensem. Neler boş gelir bana ve nelerin önemi gün yüzüne çıkar diye.

İrkildim resmen. O kadar boş yaşadığımızı farkettim ki. Önemini yitireceklerin tepesinde en üstünde Para varmış meğer. Hani akşama kadar bir taraflarımızı yırtıp kazanmaya çalıştığımız ve neredeyse kölesi olduğumuz para. Halbuki para insan için şu kıvamda olmalı...

Sonra ne bileyim kıyafetler giysiler selfiler teknoloji herşey ama herşey boş geldi.... Ne yapacaktım ki?

Peki neydi önemli olanlar?

Sevgi...

Bugün öleceğimi bilsem. Asla yanlız kalmak istemezdim ben. Yanımda beni seven, benim sevdiğim biri olsun isterdim mesela. Bir nefes, bir can.

Bugun ölmeden önce selfie çekerken kameranın vizörüne değilde onun ışıldayan gözlerine bakmak isterdim mesela.

Sevgilin mi bu? Annen mi? Baban mı? Eşin mi? Çocuğun mu? Kim?? Orası sende kalsın. Ama o an, bir saniyeliğine bile olsa ölmekten çok o ışıl ışıl gözlerdeki yaşları görmekten korkardım ben mesela.

Nefes almak, Nefes vermek.

Bunların kıymetini kim biliyor.

En son ne zaman bir yudum suyu tadına vara vara içtin mesela?

Karnın doydu dıye kalktın masadan hep.

Peki yemeğin tadını damakta bırakıp, o yemeği özleyeceğini bile bile kalktın mı masadan?

Yattığın sıcacık yatağından yarın uyanmayacaksan ya bir daha. O yastığına yorganına nasıl sarılırdın değil mi?

Peki ya uyanmayacaksın dedikleri uykudan uyansaydın?

Ayaklarını bastığın halın, güne merhaba diye kuşların sesi. Aldığın nefes daha da kıymetli gelmez miydi sana?

Bak karşında selfie çektiğin internete girdiğin telefonun var.

Hadi.

Al onu eline.

Ara sevdiğini.

Seni seviyorum de.

Aklıma geldin de.

Özledim de.

Ya da ne bileyim.

Çaldır kapat işte. :)

Bugun bir #farkyarat.

Hayatımızda değerli herşey için Kurtul zincirlerinden...

Saygılarımla....