Dedem ve Kaybettiklerim

Bugün 4 ocak... Bu yazıyı yazarken beni anlayacağınızı düşünmeden karalıyorum bu satırları.. Dedemi kaybettim.. ve en hafif haliyle bir devir kapandı dostlar benim için. İnsanların hayatlarında özel kişiler olur..Onları örnek alır, onun gibi olmak isterler.. Yeni tabirle idol olurlar onlar için.. Benim iki gün önceye kadar bir idolüm vardı..

Hiç bir kaybetme hiçbir acı beni bu kadar derinden yaralamamış aslına bakarsanız..Kimin dedesiyle babasıyla veya herhangi bir akrabasıyla ilişkisi nasıldır bilmem ama dedem benim arkadaşım sırdaşım onun tabiriyle kankamdı. Ve o artık yok bunu kabul etmem gerekiyor en başta.. onu kaybettiğimden beri uyuyamıyorum. Onu görüyorum filmden bir sahne gibi, her seferinde gülüyor, el sallıyor bana.

• Kankam derdi, 'sakına sakın kimsenin malında mülkünde gözün olmasın'

Çalıştım kazandım kimsenin malında gözüm olmadı.

• Bu sefer de dediki 'oğlum sakına sakın hak yeme, haksızlık yapma, mağrur ol' dedi.. Elimden geldiği kadar bunu da başardım.

'Sen güçlüsün çünkü bendensin' dedi.

Gün gelecek ben gideceğim dedi.. Daha çok var dede dedim.. Çok var biliyorum ama dedi o gün geldiğinde ağlamayacaksın dedi.. Ölüm haberini aldığımda ağlayamadım.. Son defa gördüğümde ağlayamadım kefenlenirken ağlayamadım namazında ağlayamadım.. Tuttum kendimi çünkü annemi teyzemi kuzenlerime karşı güçlü durmalıydım.. Kendi acımdan çok onları düşündüm, kimseye anlatamadım acımı. Bugün ilk defa yalnız kaldım ilk defa bu hayatta sahipsiz kaldığımı hissediyorum aslında.

• Beraber maça gitmemizi, karşı takıma sövmelerimizi..


• Beni herkese karşı korumasını...


• Arabasını çarptığım da, babam bana kızınca ' Karışma torunuma' demesini..


• Askerden gelip yazlıkta partiler verdiğimde bana kızan anneanneme 'erkekleri toplasa daha mı iyiydi' demesini...


• Torunum gel bana araba alalım demelerini..


• Açtığım işyerlinde ettiği duaları...


• Büyük dedem aklına geldiği beraber ağlamamamızı..

Unutamıyorum...

En büyük isteği beni evlendirmek yuva kurduğumu görmekti..Defalarca uğraştı bunun için ama ne yazık ki ben her seferinde dede dedim daha zamanı var.. Dedemle ilgili tek pişmanlığım bu aslında.. Keşke onu dinleseydim keşke bu isteğini yapabilseydim.. 'Canımdan can olacak' derdi olmasını istediği çocuklarım için.. 'Nasıl olsa zamanımız var dedem' derdim.. Yokmuş, olmadı..

Yaşamımdaki en büyük öğretmenimi kaybettim.... Bana Kuran-ı kerim öğreten, namaz kılmayı öğreten, iyi insan olmayı öğreten, ticareti öğreten adamı kaybettim..

Bilen dostlarım var.. Hastalandı 'benim dedem dağ gibi adamdır birşey olmaz' dedim. Yoğun bakıma alındı ' Benim dedem oradan yürüyerek çıkar' dedim ve en sevdiği renk olan temizliğin simgesi bembeyaz bir günde, o gitti. Beni yarım bırakarak...

Seni çok seviyorum güzel insan.. Nurlar içinde yat ve mekanın cennetin en güzel köşesi olsun ADAM.