İşitme Engelli Bir Genç Kızın Dünyası

Gerçekten yaşadığım anlatmak için yazıyorum.Kusura bakma cümle bozukluğu ve devrik cümleyim.

Doğuştan kadar işitme engelliyim. Kulak cihazı kullanıyorum. Olgun ve aklı davranış biriyim. Ailem de iyi değildir. Çok kavgacı, anlaşılmazlık, ağır sinirli ve şiddetli görünen bir ailedir benim ki. Daha bebekken bile ne annem ne babam, hiçbiri bana bakmıyordu. Böyle beni beşikte bırakıyorlardu. Çünkü annem de babaannemi yardım ediyordu ve babaannem de annemi düşman birşey yapılıyordu. Babam da işte eve geldiği hemen annemi sinirli birşey tartışılıyor bazen kavga oluyordu. O kişiye neler olduğu hiçbiri bilmiyordum.

Sonra yaşımda 2,5 veya 3 herhalde özel okulumda başladık. Annem birlikte özel okuluma giderken yine arkamda babaannem takip ediyordu yani babaannemde anneme takip ediyordu sürekli...Yaşımda 5 veya 6 arasında babaannemde birlikte okuluma giderken otobüste bindik. Benimki bişe yokken babaannem beni çok sık dövüyordu ve böyle insanları bize izliyorlardı. Çok üzgünüm, çok ta beri ağladım ama biraz psikoloji vardı. Hiçbiri mutlu bir ailemde yok. Hep yalnız yaşıyorum. Yaşımda hatırlamıyorum bir de şeker bayramı olunca babam da anneme şiddetli kavgadaydı. Babam da anneme şiddetli de çok dövdü. Annem çok sabırladı ve cesur olamamakta çekildi kendi de... O kavga ederken babaannemde onu yardım etmiyordu ve gülüyordu. Amcam onu yardım etmiyordu yine dedem ona yardım etmedi. Çok korkttum. Neyse... :(

Ailem de çok kötü yaşadı ki neler olduğu bilmiyorum. Yaşımda 10'da sonra öğrendim. Babaannem çok dedikodu, lafcı, büyük bir düşman ve kötü büyü olduğu biliyorum. Amcam beni hiçbiri yardım etmiyordu. Kendim de derslerime çalıştım ama biraz başarılıydım. Ailemde 5 defa çok kötü şiddetli görüldüm. Çokta sinirliyim. Uzun sürece yalnız yaşıyorum yine büyük kayıp olmadı. Babam, amcam ve babaannem öldürmek için düşünüyordum. Öldürmek vazgeçttim. Çok ta beri sabırladım. Kardeşim de doğdu. Hiçbiri hayatta değişmedi. Hep aynı ailemde...

Okulumda kızlar beni çok kıskandılar ve bana itiraf ediyorlardı. İyi bir akradaşım da yok. Hep yalnız yaşıyorum. Öğretmenlerimle bana sevdiği sevmediği pek duymuyorum. Biraz başarılıyım ve ingilizce, resim, türkçe ve fen çok becerikliyim.

Ailemde hayatta çokta biliyorum. Babam hali de ''kendi de boş konuşmak, gereksiz fikri kavga etmek, gülmek istemeyen surat asmak, illa ki kavga sever, yanlış anlamak'''tır. Annem ''sabırlı, temizlik, çok düşünceli, halsizlik''tir. Babaannem ''çok havalı, çok yemek, büyü yapmak, dedikodu ve lafları söylemek, büyük bir düşmak yapmak, o kavga ediyorken kendi gülmek''tir.

Uzun sürece yalnız yaşıyorum, bu nedenle büyük bir kayıp olmadı. Çok sinirli, intikam, biraz psikopat, akıllı, güçlü, zeki herhalde biriyim. Bu ne sebep? Ne yapalım sizce?

Engel yok, hakkında söylediğim bana sorabilirsiniz.