Bir Genç Kızın Hikayesi

Bir varmış bir yokmuş...

Genç bir kız varmış, gülümsemeyi seven, ailesini arkadaşlarını çok seven genç bir kız, hatta ailesinde küçük bir kardeşi varmış, ona olan sevgisini anlatmaya kelimeler yetmezmiş, onun biraz canı acısa dünyayı yakabilirmiş kardeşi uğruna, gerekirse canını verirmiş kardeşi için.

Mutlu, huzurlu bir ailesi varken hiç aklının ucundan bile geçmeyeceği şeyler bekliyormuş bu kızı.

Annesi babasını aldatmış, babası annesinden boşanmak istemiş, ama annesi kanser olmuş, her şey yüzünden kızını suçlamış sanki kızı ailesini bozmuş gibi.

Ama genç kız kulak asmıyormuş annesinin hakaretlerine hasta o ondan yapıyor diyormuş.

Ve kardeşine göz kulak oluyormuş, ailenin yaşadığı düşüş yüzünden etkilenmesin diye.

Günler tabi ki istemsiz bir şekilde geçiyormuş, okul iş hastane ameliyat kemoterapı derken bir kaç ay geçmiş.

Kardeşi hiç bir şeyin farkında değilmiş tabi ki.

İşin garibi kızın annesine bu kadar destek çıkmasına rağmen kızından anlamsız bir şekilde nefret ediyormuş.

Günler, haftalar, aylar geçmiş kız artık dayanamamış, annesi onu görmek istemediğini benimsemiş artık, kabullenmiş ve ayrı eve çıkmış.

Ayrı eve çıktığında azalmamış annesinin ona yaptığı baskı tam tersi kardeşini görme yasağı koymuş, çünkü bilmiyormuş en çok onu görememesi canını yakacatır çünkü.

Öyle de olmuş tabi ki ama annesine iyi gelecek daha az stres yaşayacak diye bunu da göze almış, ailenin huzuru bozulmasın demiş, sanki o bozmuş gibi kendini sorumlu tutuyormuş.

Çünkü kardeşi daha küçükmüş ve onun geleceği kendisinin mutluluğundan daha önemliymiş. Feda etmiş kardeşi uğruna kardeşini evini babasını...

Aynı zamanda arkadaşları tarafından sinsice darbe yemiş ve sevgilisi boynuzlamış ve güvendiği herkesin yalancı ve çıkarcı olduğunu anlamış.

Sonra çocuklarla ilgilendikçe mutlu olduğunu farketmiş genç kız.

Hatta gerçekten gülebiliyormuş çocuklarla iken ve işe girmiş zaman buldukça çocuklarla çalışıyormuş.

Onlar onu çok seviyormuş, beklentisiz karşılıksız ve gerçek bir sevgi besliyorlarmış ona karşı.

Genç kız farketmiş ki dünyada sadece sevgisini görmeyi hak eden değer görmeyi hak eden sadece çocuklarmış bu dünyada.

Ve duvarlarını ormuş insanlara karşı, çocuklar olmuş artık onun dünyası.

Biriyle konuşurken soğuk ve sert yapılı iken bir çocuk olduğunda genç kızın etrafında ondan mutlusu güler yüzlüsü yokmuş.

Ama insanların şerefsiz olduğu gibi hayatta şerefsiz davranmış genç kız.

En büyük hayali bir küçük kızı olmasıymış ve bunu da elinden almış hayat.

Hiç bir zaman çocuğu olmama ihtimaliyle yaşamayı öğrenmesi gerekiyormuş şimdi de sanki düşünmesi gereken bin derdi yokmuş gibi birde yeni bir şey yükleniyormuş omuzlarına genç kızın....

Kanser... Kanser geziniyormuş vücudunda ve tek başına ona karşı savaşa girmeye hazırlanıyormuş şimdi de ...

Genç kız hak ettiğini kaderi mi yaşıyor, yoksa kader onu düşman mı edinmiş anlamıyormuş.

Tek bildiği şey yalnızlığı çok derin yaşıyor olmasıymış ve buna rağmen kimseye yaşadığı acıları göstermiyor olmasıymış, gülümsemeye devam ediyormuş kimse onu güçsüz görmesini istemediği için.