Geleceğimi Göremiyorum

Hep yapamadıklarından hissedemediklerinden bahsetmişsin hep onlar üzerine yoğunlaşmışsın. Yaşadığın şeyler tabi ki çok zor ve hislerini anlamıyor değilim fakat yaşadığı her şeye rağmen hayata olumlu bakmak sadece insanın kendisinin elindedir. Aile önemli bir kavram ama her adam her kadın iyi ebeveyn olmak durumunda değil. Kimi insanların yapısında bu yoktur. Bunu rahatça söyleyebiliyorum çünkü örneklerini etrafımda çokça gördüm ama o ebeveynlere sahip çocukların mutlu olabildiklerini de gördüm.

Annesi babasi birlikte olanlar cok mu mutlu? Ozenilen ailelerin altinda ne dertler yatiyordur. Cik disari gez eglen dogru kisilerle tanis arkadaslik kur yanlis kiaiye evet deme Allah korkusu olan biri bul evlen en az 2 çocuk yap onlarla kos gul gez kardesinmis gibi onlar eglwn yeri geldiğinde anac duygularini kabart. Kocana iyi bir es ol o da insaAllah sana hep guzel ddavranir. Ona ve cocuklarina olan guler yüzün saygindan dolayi hep el ustunde tutar seni. Allahtan hayirli kisiyi iste. Israrla..

Benimki biraz farklı ama aynı şeyleri yaşamış gibiyim ve seni anlıyorum.. Bir kadın için terketmedi annemi ama içki yüzünden bizi bıraktı, ben 5-6 yaşlarındayken boşandılar, hatırlıyorum az çok düşün bu yaşlarda beni içki almaya gönderirdi kuzenimle beraber para üstünü alabilmek için bizde giderdik seve seve... Beni kucağına alıp arabanın önüne atmaya çalışan bir zavallıydı o, kokusunu yüzünü ellerini merak ettiğim bir zavallı. Abim var benim şükür ama babasız büyümek zor zanaat. Üzülme...

canım benim Allah yar ve yardımcın olsun insanlara güvenmemekte çok haklısın ama söylediklerinin tersini ispatlayan o kadar örnek var ki sen kendini niyetini saf ve temiz tuttuktan sonra Allah yardımcın olur hiç merak etme elbetteki çoğu erkeğe güvenme ama adam gibileri var içinde inşallah onlardan biri karşına çıkar tez vakitte

Bi nevi terapidir benzer sorunları yaşayanların bir araya gelmesi

O yüzden saçma değil... iyi ki yazmışsın

Benim böyle sorunlarım olmadı ama...

Sana şunu söylemek isterım

Kader değişebilen birşeydir...

sen sanırsın kı... korkularım var... nasıl iyi olabılır kı... anneme babama benzerım sanırsın

ama inan bana hiç tahmın edemezsın kaderi, şanssız sanırsın, şanslı bişi yaşarsın

şanslıyım dersın.. her şey bı anda biter. o yuzden... umudun çok olsun, çunku böyle gelmiş böyle GİTMEZ

Ben ilk zamanalr çok zorlandım yalnızlığı hiç sevmeyen birsiyim etrafımda arkadaşlarımda yok görüşebileceğim.Her gün duvarlarla konuşuyoum kimseye içimi dökemiyorum.Sen bana göre biraz daha şanslısın evde tek değilsin.Seni istemesende meşgul eden şeyler var.Ben evime gittiğim zaman bana kağıyı açacak kimse yok.İnşallah her zaman mutlu olursun.Sıkıntıyı veren ALLAH mutluluğuda verir sabrıda dayan biraz daha.

Daha sonra babam bir ev almış evlendiği zaman eşiyle beraber otururum diye ama eşi evi istediği gibi bulmamış ve ben şuan o evde yaşıyorum.3 yıl oldu ben yalnız yaşayalı hayata erken atıldım 19 yaşında çalışmaya başladım.Çok zor oluyor bende senin gibi hep aygı içerisindeyim ama şunu unutmaki sıkıntı çeken bizim gibi insanlar ilerde evlendikleri zaman çok daha mutlu bir hayatları oluyor umudunu sakın kaybetme.Şuan bekarım ama etrafmda gördüğüm örneklerden dolayı böyle söylüyorum.

Bu basindan gecenleri bende yasadim... Bir annen baban var ama aslinda hep gordugun ama hicbir zaman gercekten onlarin yaninda olamadin. Sevilmeyi bekledin, belki de cok istedin. Bir cok hayallerin var, aslinda hayal gibi degil hani, gercek olucagini bildigin hayaller! ama nasil yapicagini bilememek tek sorun. Korkun bende de var. Nasil biriyle evlenicem, o da bana omur boyu askla bakicak mi ? cocugum olursa iyi bir anne olabilicek miyim? gibi sorular hep kafada yer alir. Hic bir zaman cikmaz..

sevdiğim adamla evlendikten sonra sonumun böyle olmasından cok korkuyorum ... yanlıs anlama beni acımıyorum yada baska hicbirsey sadece gelecek endisesi ... ben ailesi konusunda sanslı bir insanım ama kendi ailem olacak bir gun o aile icin enndise duyuyorum .

ben bunu soyleyerk rahatlayamıyorum bıle.. ama bak şyle dusun yıne de bırlıkteler ne blyım yanındalr.. bnm babam yurtdsında calısıyor annem annanemle kalıyor bnde bbannm ve dedemle kalıyorum.. her haftasonu anneme gıdıyorm her haftasonu bısyler tasımak zorunda kalıyorum kıyaft feln.. bıktım artık byle yasamaktan.. ve kaldıgım ev cehennem gıbı her trlu ımkanım var ama hıc bırı umrumda deıl ki zatn varlık ıcınde yokluk gıbı bısy bnm yasadıgım.. o kadr gerı kafalılar ki cok bunalıyorum..

Haklısın bu durumları anlatmaya utanıyoruz çekiniyoruz. Ortada kalan biziz ve herşey bize oluyor. Güven çok önemli.Kızlar babaları gibi eş isterler ama bu durumda nasıl bişey istediğinede şaşırıyor insan. Sen evlilikten önce geri kalan yaşantında güzel düzenli bir hayat düşün.Ve şunu bil yalnız değilsin bunları tek sen yaşamadın.Daha kötü hayatları travmaları olanlar var.Şükretmeyi bil.