Çirkin İnsan Olmak

Küçüklüğümden beri kabusum oldu dış görünüşüm.O minicik yaşta bile bir eleştirenim vardı.İlkokuldayken şişko derlerdi çirkin derlerdi ama ben yine o zamanlar bu kadar çok aklıma getirmezdim.


Büyüdükçe kafaya takmaya,kafaya taktıkça asosyal bir insan olmaya başladım.Çirkin İnsan Olmak

Benim en çok canımı yakan ergenlikte gelen eleştirilerdi.Yanıma gelme çirkin cadı, seninle kim çıkar ki, pisliğe benziyorsun, seni kim kabul edebilirki.


Daha neler neler eve kadar üzülmemiş gibi yapıp evde yatağıma kapanıp hıçkıra hıçkıra ağladığımı annem duyup da üzülmesin diye nefessiz kaldığımı hatırlıyorum.


En sonunda git gide hissizleşmiştim ki bu daha iğrenç bir durumdu.



Çevremde bir dolu güzel kız vardı. İltifatlar, teklifler.. Onları gördükçe daha bir üzülürdüm. Bazen en yakın arkadaşlarımla karşılaştıran oğlanlar olurdu. O anlar hiç doğmamış olmayı kaç kere diledim bilmiyorum.


Aynaya bakmaya korkardım. Her bakışımda iğrenirdim kendimden. Yazın gelmesini hiç istemezdim, etraf hep karanlık hep kış olsun isterdim. Doğru düzgün dışarı çıkmazdım.


Yaz tatillerinde hiç dışarı çıkmadığım bile olmuştur çünkü yolda yürürken insanların beni görmesini istemezdim. Aşık olmak en kötüsüydü. Ben o zenciye asla bakmam demiş arkamdan sevdiğim çocuk sonra gelip bana mektup verdi aşk sözleri filan meğer bütün sınıf komplo kurmuş benimle dalga geçmişler. Nasıl ezildim,nasıl acı çektim bilemezsiniz.



O ergenlik yıllarım hep umutla geçti büyüyünce güzel olucam, güzel olucam, güzel olucam. Kesinliği olmayan bir umut.


Asosyalleşip en sonunda kafayı yedim 3 yıl depresyondan çıkamadım ve doktora da gitmedim. Kendi kendimi idare ettim. Şimdi ise güzel ya da çirkinim bunun bir önemi yok. Hala psikolojim bozuk eskisi kadar olmasada.


Düzeleceğimi sanmıyorum.


Lütfen çirkin insanlarla dalga geçmeden önce bir kez daha düşünün ve onlara iyi davranın.


Üşenmeyip okuyan herkese teşekkürler❤️

Çirkin İnsan Olmak
Cevapla