Günlük Hayatta Anksiyete Yaşayanların Çok İyi Bildiği 4 Tanıdık Durum

Selam ahali! Bugün dışarıdan bakınca gayet sakin, cool ve hayatı tamamen kontrol altındaymış gibi duran ama içinde fırtınalar kopanların sesi olmaya geldim.

Hani şu günlük hayatta normal insanların "E ne var bunda?" deyip geçiştirdiği ama bizim için adeta bir hayatta kalma mücadelesine dönen o anlar var ya... İşte anksiyete ile flörtleşenlerin çok iyi bildiği o durumları listeledim. Okurken "Yalnız değilmişim" diyeceksiniz, eminim!

1. Toplu Taşımada Butona Basma Stresi

Otobüsten veya minibüsten ineceğiz altı üstü, değil mi? Normal bir insan basar düğmeye geçer. Ama bizim kafa öyle çalışmaz. Durak yaklaşırken içimizde bir askeri operasyon planlaması başlar: "Acaba doğru zamanda mı basıyorum?", "Kaptan görmezse arkadan 'İnecek var' diye bağırmak zorunda kalır mıyım?", "Düğmeye basınca çıkan ses çok mu yüksek, herkes bana mı bakacak?" O düğmeye basıp kapının önüne kazasız belasız ulaşmak bizim için günlük bir zaferdir.

2. Plan Değişikliklerinde Gelen Anlık Panik

Günler öncesinden kafamızda kurduğumuz, her detayına zihnen kendimizi hazırladığımız bir plan vardır. Son dakika o plan iptal edilince (ya da tam tersi, aniden yeni bir plan çıkınca) bizim dünyanın ekseni bir kayar. Kötü niyetten değil; zihnimiz o yeni duruma anında adapte olamaz ve arka planda bir "Error 404" ekranı belirir. Kendimizi güvende hissetmek için o rutine acayip ihtiyacımız var çünkü.

3. Mesaj veya Mail Gönderdikten Sonra Gelen Pişmanlık

Bir arkadaşımıza, iş yerine veya resmi bir kuruma mesaj atmışızdır. Gönder tuşuna bastığımız an, sanki yanlışlıkla nükleer füze ateşleme butonuna basmışız gibi bir pişmanlık çöker. Hemen konuşma penceresine geri dönüp yazılanları 50 kere okuruz: "Acaba imla hatası yaptım mı?", "Kullandığım kelime çok mu sert oldu?", "Sonuna ünlem koymasaydım keşke, yanlış anlar mı?" Karşı taraftan "Tamamdır" mesajı gelene kadar o mesaj ezberlenir.

4. Haklıyken Bile Tartışmaktan Kaçınmak

Biri hakkımızı yer, sonuna kadar haklıyızdır ve normalde ortalığı yıkmamız gerekir. Ama sırf o tartışma anında yaşanacak o anlık gerilimi, kalbimizin küt küt atışını ve ellerimizin titremesini yaşamamak için "Aman neyse, değmez" deyip konuyu kapatırız. Haklılığımız, o an yaşayacağımız stresten daha değersizleşir birden. Sonra da gece yatakta "Aslında şöyle demeliydim" diye kendimizi yeriz.

Dışarıdan her şeyi çok rahat hallediyormuş gibi görünsek de, içeride bu detaylarla savaşmak gerçekten yorucu olabiliyor dostlar.

Buraya kadar okuduysan sendeki en net belirti hangisi? Ya da "Bunu kesinlikle unutmuşsun, bu listeye 5. madde olarak şu da eklenmeli!" dediğin bir durum var mı? Yorumlarda buluşalım, biraz dertleşelim!

#Kişilik #Karakter #Anksiyete #Kişilik