Hislerinizin körelmesine izin vermeyin!

Nefret, kin, aci, hüzün,sevinc mutluluk, tüm bu duygulari disa vurmakta hep cok kötü olan insanlariz aslinda. Ayran misali köpüklerimizi bardaktan tasiririz her daim. Bizden mi kaynakli? Ne münasebet. Bam tellerimizin o kadar hassas oldugunu düsünürüz ki dokunulsa kopacak gibi, oysa saglamdir o tel bilmeyiz iste.

Duygularimiz biz insan irkini diger tüm canlilardan ayiran en büyük özelliktir. Duygusuz bir yasami tahmin edebiliyor musunuz? Düsünsenize aglamak yok, gülmek yok, sevinmek, üzülmek, özlemek ve hatta asik olmak yok… Ne kadar yavan, tatsiz tuzsuz bir hayat olurdu.

Ben ki, hicbir zaman su tutku ile cay icenleri anlayamamisken o cayin verdigi hazzin varligindan haberdar olamamayi tahmin edemiyorum. Kahve denilirse orada bir adim geriye gitmelisiniz iste. Bir dost ile muhabbet esliginde karsilikli kahvelerimizi höpürdetirken onun verdigi keyiften mahrum kalmayi hayal edemiyorum. Aman Allahim ne büyük bir yokluk.

Yasli bir teyzeye sokakta yardim ederken onun hosnutlugunun size verdigi mutlulugu düsünün… Güzel degil mi?

Iyi veya kötü bir seyler hissetmek bize insan oldugumuzu hatirlatir. Elbette herkesi sevmek zorunda degiliz. Görmeye tahammül edemedigimiz insanlar olacaktir, yolumuza ciktiginda yolumuzu cevirmek isteyecegimiz ancak o zaman bile duygularimizdan kacamayacagimiz zamanlar…

Ot misali sevmediginiz burnunuzda biter ya hani. Hah iste su kuslar gibi dip dibe (burada baska bir sey söylemek isterdim, anladiniz siz) olmak zorunda kalacaginiz insanlar olacaktir. Iste heybenizde bunlar icin sakladiginiz o envai cesit küfürleri size yine hisleriniz temin eder.

Bir de cok sevdiklerimiz olacak tabii ki. Hani o kadar cok sevecegiz ki imkanimiz olsa bir kavanoza saklayip oradan hic cikarmayacagimiz. Bir bebek veya yavru kedi gördügümüzde bakmaya, sevmeye kiyamayiz ya hani. Hah iste öyle arkadasliklar sevdalar da var. Az bir uzaga gitse hasretinden pirangalar eskittim havalarina girecegimiz nitelikte sevgiler…

Bizler hissettigimiz sürece hayatin anlamini anlariz. Hani orada burada duyariz „artik bir sey hissedemiyorum“ diyenleri. Ne acidir degil mi? Hislerinizin körelmesine izin vermeyin! Güzel duygular tabii ki kendimizi her zaman iyi hissetmemizi saglayacaktir, benligimizde kötü duygulara daha cok yer verirsek hayatin cekilmez oldugunu düsünecegiz. Hangisini daha cok yasamak isteyeceginiz sadece sizin elinizde.

Hayata kocaman bir pencereden bakmaniz dilegiyle…

Saygilar...