Affetmek ve Affetmeye Dair

"Güneşi Uyandıralım" kitabının üçüncü bölümü "Çocuk yüreği unutur ama bağışlamaz" diye başlar...sağda solda yazılan "affetmek özgürlüktür" cümlelerini görüp kendinize affetmek için baskı yapmadan önce yazıma geçelim...

Corçlar bu hayatta hepimizin kendisiyle cebelleşerek ve kimi zaman da uykusuz geceler geçirerek aklından affetmek geçmiştir... Kimi ve neyi affettiğimize veya affedeceğimize göre değişir bu affedip affetmeme meselesi. Bu arada müjdeli bir haber vereyim hemen Alişan "hele bir" şarkısında "Affetmenin sevabı çoktur" demiş ama bu sevabı yapmak zorunda değilsiniz. Haberiniz ola tamamen özgürsünüz. Affetmemek de büyük bir olay değil affetmek de... Bu olayı niye bu kadar kafaya takıp duruyoruz ki?

Bence olay affedemeyenlerin çocuk kalbinde başlıyor. Affeden hatta umursamaz olan insanlarda çocuk kalbi yok. Affedemeyen hatta affetmek istemeyen insanlarda ise bir çocuk kalbi var. (Çocuk kalbi kitabını da okuyun mutlaka)

Bu zararlı bir şey mi... Hem zararlı hem değil. Ben de çocuk kalpliyim (öhöm çocuk kalpliler özür dileyebilen hata yapınca kendisini affettirmek için ters takla bile atan ama kendisine hata yapıldığında affetmekte zorlanan insanlardır) İnsanların kötülüklerini görünce içime ta en içime kapandığım oluyor. Üzüldüğümde inatla affetmediğim de oluyor. İstiyorum ki şımarayım... Beni el üstünde tutsun affedilmesi gereken kişi her kimse anca öyle affedeyim. Çocukça belki ama çocuk kalbi olunca kendinize söz geçiremiyorsunuz ki🙈🙈💃kimler böyle 😛😛

Peki sizce herkes içinde bir parça da olsa çocuk kalbi taşımıyor mu? Bunun için ayrılıklarda bile bela olmuyor muyuz karşı tarafa...ya da bir acıyı unutamayıp defalarca o acıyla kendimize işkence etmeye... Affedememekten olmuyor mu hepsi... Sizce?

#kafamdadelisorular #affetmek