Büyük ve Sonsuz Yalnızlık Üzerine

Satırları kalemimden dökmeden önce küçük bir konuşma yapayım. Öhöm... Bence yazmaya yeminliydim. Yeminimi bozdurdular. 😷 Sonunda yeniden; en başa geldim 💃

Kalemim kitaplarım...💃💃
Kalemim kitaplarım...💃💃

Bilenleriniz bilir çok eskilerden tanıyanlar da var yeni yeni tanıyanlar da... Benim hayatımı..beni..az çok tanışıklığımız olduysa artık sadede gelelim... Nasılsınız? Ciddi ciddi soruyorum Nasılsınız? Herkese goygoy yapmak için "İyiyim şahaneyim süperim" dediğiniz kelimeleri gerçekten hissederek mi söylüyorsunuz? Ben bir Nasılsın sorusuna bin beş yüz paragraf yazabilecek potansiyelde insanken... Bana gerçekçi olun. Nasılsınız?

Bana kendini anlat...
Bana kendini anlat...

Son zamanlarda fark ettiğim ve beni derin bir hüzne boğan bir şey var. İnsanlar birbirleriyle o kadar yüzeysel ilişkiler kuruyorlar ki..ve bu yüzeysel ilişkilerde bile kavga edebilmeyi başarıyorlar. Niye gerçekçi olamıyoruz ? Niye bu kadar birbirimize güvenmekten kaçıp basit ve anlamsız ilişkiler peşinde vakit harcamayı tercih ediyoruz?
Konu geçmişte yaşadıklarımıza gelecek şimdi...abi olabilir... Sen aldatılmışsındır. Diğeri boşanmıştır. Öbürü terk edilmiştir. Ama bu kötü olaylar bizi niye sonsuza kadar bir kısır döngünün içine hapsediyor. Niye acıyı-ayrılığı ve buna benzer pek çok kötü durumu belirli bir dönem yaşadıktan sonra kendimizi kaybetmeden yaşamaya devam edemiyoruz.?

Yeniden doğmana engel nedir?
Yeniden doğmana engel nedir?

Niye biliyor musunuz... Çünkü aslında hepimiz yaralana yaralana yorulduk. Kırıla kırıla kendimizden olduk. Şu anda etrafa gösterdiğimiz kişiliğimiz ile aramızda derin bir uçuruma sahip olduk. Kendimizi hep birilerinden bir şeyden koruma dürtüsüyle hareket edersek, hayatta başımıza ne gelirse gelsin yaşayıp yeniden kendimize dönemezsek ömür boyu yalnızlıkların içinde kıvrılarak yaşayan bir canlı olarak kalacağız.

Yapraklar dökülür kuşlar ölür..sen uçuşu hatırla...
Yapraklar dökülür kuşlar ölür..sen uçuşu hatırla...

Yalnızlığın insanın doğasına aykırı bir duygu olduğuna inanıyorum. İnsan denilen varlık her ne kadar yalnızlığı seçip küsse bile her şeye, herkese içinde umutla hayata sarılmayı bekleyen bir elin olduğuna inanıyorum...inanmaya çalışıyorum... Yoksa sahiden gün geçtikçe daha çok yalnızlaşan insanların yaşadığı bir yer haline mi gelecek bu Dünya?

Sen ve Dünya...
Sen ve Dünya...

#kafamdadelisorular #yalnızlık

Büyük ve Sonsuz Yalnızlık Üzerine
Cevapla