İçinizi Kanatan Dikenli Tellerden Kurtulun: Affetmenin Serüveni

Hepimiz hayatımız boyunca defalarca incindik, kırıldık hatta hayata küstük. Bazen yaşadıklarımızın bazen de hislerimizin bizi aslında daha fazla köşeye sıkıştırdığını düşünüyorum.

Zayıf, affedemez. Affetmek, güçlü bir niteliktir.”

– Mahatma Gandhi

Ben hepimizin başının üstünde taşıdığı bir halka olduğuna inanıyorum. Konsol oyunu oynayanlar bilirler canavarı öldürmek için hamle yaptığımızda başının üstünde bir daire belirir ve canavar bir süre tutuklu kalır. O esnada ne yaparsak kardır😊. İşte biz insanlarında başlarındaki halkalar kötü şeyler yaşadıkça, öfkelendikçe belirginleşir ve bizi hareketsiz bırakır. Artık dışarıdan gelen her şeyin hedef noktası oluruz.

Affetmenin ne olduğunu bilmeliyiz.

Her şeyden önce affetmek demek, herhangi bir anda gerçekleşen şeyin iyi olduğunu ya da iyi olmadığını söylemek anlamına gelmiyor. Bu, olayı kabul etmek veya bize zarar veren kişi ile uzlaşmak anlamına da gelmiyor. Ve özellikle, bu kişiye karşı yakınlık ya da acıma hissetmeye zorlamak zorunda olduğumuz anlamına da gelmiyor.

Geçmişte yaşanmış hiçbir şeyi değiştiremeyiz. Bu sebeple şöyle olsaydı, bunu yapsaydım gibi varsayımları düşünmek çok gereksiz. Bunları düşünmemeli, hayal etmemeliyiz. Bizim enerji ve zamanımızı boşa harcamamıza sebep olan dikenli bir teldir sadece.

Kişisel yıpranmayı önlemek için affetmeliyiz.

Bize zarar veren kişinin değerlerini veya düşüncelerini anlamak veya kabul etmek zorunda değiliz. Affetmek, acı çekmemize ya da acı çekmemize gerekçe göstermemektir. Asla kendi itibarımızdan vazgeçmemeliyiz. Biz kendimize sayılamayacak kadar çok kriter koyarsak kendi etrafımızı farkında olmadan dikenli tellerle çevrelemiş oluruz. İnsanlardan beklentilerimizi azaltmalıyız. Herkes için eşit bir adalet olgusu, herkes için aynı sevgi kriteri yoktur. Bunu kabul etmek zorundayız. Düşüncemizi bu yönde geliştirirsek karşımızdaki kişiye kızgınlığımız azalır, onu affetmek kolay olur.

Bir şeyleri bağışlamak ,sağlık getirir.

Günden güne, bir kırılma döngüsünde hapsolmuş, küskünlük ve nefret kuyusunda sıkışıp kalmış ve geçmişe doğru sürekli öfke içerisinde olan bir insanda kronik stres gelişir. Hiçbirimiz böyle bir yaşamı hak etmiyoruz. Nefretle birleşmiş öfkeden daha zehirli bir duygu yoktur.

Affetmek büyüklüktür ve de özgürlüktür. Herkes bunu kolay kolay başaramaz. Bu sebeple affeden kişilerin çok cesur ve karakterli olduklarına inanıyorum. Etrafımızda böyle insanlar var ise lütfen onların değerini bilin, eğer ki siz böyle yüce birisi iseniz kendi kıymetinizi bilin. Affetmek biz insanların sahip olduğu en iyi erdemlerden biridir.

Teşekkür ederim 😊 affederek kalın.