Bencilliğinizi Alın ve Gidin!

Eski insanlar vefakârmış. Kendisinden önce sevdiklerini düşünürlermiş ve o zamanın yokluğunda, sefaletinde bile onlar çoğunlukla mutluymuşlar. Bunu “Bizim zamanımızda böyle miydi?” ya da “Nerede o eski Ramazanlar?” gibi cümleleriyle bize de belli ederler zaten. Örneğin eski Ramazanlar’ın özlemi aslında yok olmuş birlik ve beraberliklerinin özlemi onlar için. O zamanlar herkes Ramazan oldu mu büyüğünün evinde toplanır, birlikte hoş vakit geçirirlermiş. Peki ya şimdi öyle mi? Herkes o kadar kibirli ve bencil ki, artık bayramlar aile ile bir arada olmaktan çok aileden uzaklaşmak için görülen birer tatil fırsatı oldu. İnsanlar evlerine ya da yazlıklarına çekilip; akıllı telefonlarından anne babalarına, aile büyüklerine birer uyduruk mesaj atarak kutlamasını yapıyor ve kendi kişisel yalnızlığında boğulmaya devam ediyor. Çoğu zaman kardeşler arasında bile “Ben onun ayağına niye gidecekmişim?” deniyor. Ve böylece bencillik ve kibir aile bağlarını hiç acımadan yavaş yavaş koparıyor.

Ve bunun birde ikili ilişkilerdeki versiyonları var. Bu bencillik sadece dış aile ortamında kalmıyor, elbette içeriye de sızıyor. Sinsice yuvaları yıkıyor, ilişkileri bitiriyor.
Her insan “onu mutlu edecek” birini; arkadaş ya da sevgili arıyor. Hâl böyle olunca bir ilişkide karşı taraftan beklentiler hat safhaya ulaşıyor. Oysaki herkes önce karşısındaki insanı düşünse, önce “Ben onu nasıl mutlu edebilirim acaba?” diye kendine sorabilse ve bunun için biraz çaba gösterip karşısındaki insanı mutlu etse hiç bir sorun kalmazdı. Çünkü yaptıkları eşinin ya da arkadaşının o kadar hoşuna gidecek, o kadar mutlu olacaktı ki o da mutlu etmek için yollar düşünmeye başlayacaktı ve bu böyle sürüp giderken iki tarafta mutlu olacaktı.

Ama gelin görün ki günümüz insanı bencillik bataklığında boğulmuş vaziyette. Bu yüzden herkes mutsuz ve depresyon ilaçları yok satıyor. Yine bütün bunlara rağmen bencilliklerine devam edip tek kurtuluş yollarını da ısrarla yok ediyorlar.Geriye onları bu bataklıktan kurtarabilecek nadir kalmış iyi insanlara da hayatı zehir ediyorlar üstelik!

Artık yapılacak tek şey umudumuzu korumak ve mümkün olduğu kadar bencillikten uzak olmaya çalışmak. Umarım bu kişiler de son nefeslerinden önce hatalarının farkına varırlar ve hayatlarına tek bir kısacık an bile olsa mutlu olduktan sonra veda ederler.