Öz Güvenimi Nerede Kaybettim, Nasıl Buldum

Çocukluk yıllarımda kendi ailemden edindiğim kötü evlilik izlenimi, iletişim problemleri, tek çocuk olmanın verdiği yalnızlık hassasiyeti, kendine yetebilme ve kendini oyalama yeteneği gibi pek çok faktörün bileşimi olarak 21 yaşında sevgilisi ihtiyacı hissetmeyen biri oldum. Çok da güzel yakıştı üstüme. Nitekim yaşıtlarım stiletto topuklu ayakkabılar üzerinde arzı endam ederken ben hala şeker portakalı gibi duvarların üstünden atlıyorum. Atlıyor idim. Kısa süre önce koşullar değişti. Bazı erkeklere karşı yoğun bir ilgi duymaya başladım. Yani hoşlanılmak çok farklı bir his. İnsan saçını başını taramaya başlıyor. Sonra ovvv bundan daha iyileri de hoşlansın benden deyip maskara, eye liner filan sürmeye başlıyorsun. Hormonlar fena etkiliyor hayat görüşünü.

Neyse, bu hoşlandığın kişilerden bir tanesi bayağı öz güven yıkıcı bir role sahipti hayatımda. Kendisi her yerde karşıma çıkarak, göz kontağı, göz süzmeler, gülümseme gibi adımlarda bulundu. Lakin çeşitli sebeplerden ötürü kalp kırıcı oldu benim için bu gönül ilişkisi. Öz güvenim çok parlak değildiyse de söndü o saatten sonra. İnanır mısınız kendimi o derece çirkin hissettim ki intihar etmeye çok yaklaştım. O kadar aptal hissettim ki gerçekten aptal gibi davranmaya başladım. O kadar çaresiz hissettim ki o kadar o kadar...

Peki, sonuçta öz güvenimi geri nasıl kazandım? Arkadaşlar çözüm basit oldu. (Şimdi "hadi oradan seni çılgın" anlamında bir şeyler yazıcam. Hiç basit değildi. Neredeyse Ferdi Tayfur kadar acı çekmişimdir.) Kendisini kaybettiğime kendimi inandırdım. O bana bakmaz kalıbını beynime yedirdim. Sonra beynim ters psikoloji yarattı. Ayy götümm, ona kim baksın acaba? tarzı düşünceler yer etti zihnimde. Anlayacağınız ufak bir nefret dalgası oluşturdum durduk yere. Ve kendime özen göstermeye başladım. Kendimi güzel buldukça, kendime bakışım değiştikçe, bana yakışan şeyler giymeye başladım. Eski beni yeniden yakaladım. Sadece kendime değil diğer insanlara göre de güzelleştim. Çünkü gülümsemeye yeniden başladım. Sonra içimdeki nefret yok oldu. Artık düşünmemeye başladım. Nefretin yok olmasıyla beraber kendimi eskisi gibi zeki hissetmeye başladım. Vee kaybettiklerimi geri kazandım. Öz güvenim geri geldiğinde bir şey daha geri geldi. Zatı muhteremin ilgisi... Çünkü erkekler böyledir. Kızlar da böyledir. Öz güveni olmayan birini kimse beğenmez. Ama kaybettirdikleri ilk şey öz güven olur.