Sohbet etmek dertleşmek için siteler

Sadece kendimi çok dolmuş ve bunalmış hissediyorum insanlara sıkıntımı pek paylaşamıyorum çünkü paylaştığım zaman beni hep içten içe yargıladıklarını hissediyorum içlerinden 'derdide bu mu?' diye düşündüklerini hissediyorum. Evet bazen çok büyük şeyler yaşadım gerçekten çok sarsacak ama bazı kafama taktığım şeyler de o kadar küçük ki ama ben yinede mafholuyorum küçük olsa bile beni içten içe bitiriyor. Bazen o kadar çaresiz kalıyoruö ki böyle tanımadığım yabancı birisine anlatmak istiyorum bir anlık gaz ile. İçimde tutuyorum umursamıyorum şaka ile geçiştiriyorum bu sadece beni bir süre idare edebiliyor işte gördüğünüz gibi böyle patlak veriyor böyle yazıyorum belkide kimse okumayacak ama ben çok bunaldım şaka değil ben çok kötüyüm içten içe öldürüyor bu his beni ya böyle iğrenç bir insana dönüşürsem ve kendime şunun yüzünden de kızıyorum böyle küçük şeylere üzülmek beni kızdırıyor böyle küçük şeylerle uğraşmak istemiyorum çünkü. En basitinden özgüvenim gerçekten çok düşük. Görünüşümden ölesiye tiksiniyorum kendimi kamerada görmeye bir gram tahammülüm dahi yok bazen aynaya bakmak istemediğim zamanlar bile oluyor. Evet biliyorum halime şükretmeliyim ne nice insanlar varki fiziksel olarak çok problemleri var ama ben bunu aşamıyorum ki. Kendimden o kadar tiksiniyorum ki yaratık gibi geliyorum kendime bazen. Fiziğimden nefret ediyorum boy uzunluğum istediğim gibi değil kilom istediğim gibi değil ve bu beni öldürüyor o kadar kafama takıyorum ki insanlara sürekli kendimi karşılaştırıyorum. Evet evet sağlığım yerinde biliyorum ama bu paradoks gibi bundn çıkamıyorum ama bana bencilsin diyeceksiniz biliyorum ama yargılamayın işte.. Arkadaşlık desen herkes sahte geliyor bana herkes beni kırıyor bazen bazı kişiler zorla yanımda durmak istiyormuş gibi geliyor. Beni kırdıkları için bende kırıcı oluyorum ama bu sefer ben kötü bir insana dönüşüyomuş gibi hissediyorum ve böylece daha iğrenç bir ruh haline giriyorum kırmamak için susmam gerekiyor fakat kırmazsam da ben kötü bir hale düşüyorum. Kimse beni gerçekten sevmiyor herkes beni yalnız bırakacak herkes benden sıkılacak gibi geliyor bazı insanlar hep rol yapıyomuş gibi geliyor. Ben çok yoruldum.

Madem her kes yazıyor.. bende burayı web te aratma ve şu an burada olma sebebimi yazacağım. Bu yıl sevgilimle nişan yapıp 5 yıllık ilişkimizi resmileştirdik. Nişanlım asker her şey iyi gidiyordu ama o işi yüzünden bi sürelik telefonunu falan devr ederek başka ülkeye gidince ve ben 2 ay tamamen onunla hiç bi şekilde iletişime geçmeden kendimi başıma kalınca bi şeyleri sorgulamaya başladım. Sevgilimle ben bu gün burada olmak için çok zorluklar aştık, nelerden geçtik. Aramıza girenler çok oldu, okul döneminden beni isteyenler bu yüzden ona zarar verenler oldu sırf ona zarar gelmesin diye ondan ayrıldığım oldu, sonra her şey yoluna girdi bi araya geldik derken o askere gitti özel harekat askeri oldu bu kez de o beni korumak için benden uzaklaşmaya çalıştı ama asla bir birimizsiz yapamadık.. Sevgilim hep sen hayatıma dahil olmasan ben aklında sadece ilk fırsata şehit olmayı düşünen biriydim der. Neyse.. işte her şeye rağmen bir aradaydık ve her şey çok güzeldi ama o benimle iletişimi kesip gitmek zorunda kalınca bende bi şeyleri sorgulamaya başladım bi düşünce beyimi yiyip bitirdi. O da bi gün bi arkadaşımın dolduruşuna gelip instada fake hesaptan ona yazmamdı. Yazarken kendi farklı tanıtmıştı (ismk, şehri), öyle tanıştılar derken arkadaşım sevgilin var mı diye sormuş o da tabii ki de sevdiğim kız var ama bu bizim arkadaş olmamıza engel değil arkadaş gibi yaza bilirsin demişti.. sonra da bir ay falan yazmayıp yeniden yazınca arkadaşım beni artık unutmuşsun sanmıştım yazmıştı. O zamanlar kıza yazsa dahi sevgilim var dediği için buna çok takılmamıştım. Ama o gidince ve yalnız başıma kalınca acaba öyle olur mu acaba böyle olur mu bu gün onuna yazışan yarın başkasıyla da yazışıp sonra başka şeyler de yapar mı ve ya yapıyor mu diye beynimi yiyip bitiren şeylerle yüz yüze kaldım.. her an daha kötü hiss ediyorum, her saniye daha kötü ihtimaller düşünüyorum ve ondan uzaklaşıyorum

BOKTAN BİR ALDATILMA HİKAYEM

acayip aşıktım gözüm hiç bir şeyi görmedi. Ha birde aşık olunca mal olan tiplerden biriyim uzatmıyacağım. Bu aralar aşık olduğum adam sayesinde sırtımdan bıçaklandım. adı emre bu arada neyse ben emre ile sevgiliyken her şey çok güzeldi ayrıldık barıştık ve benim telefonum kırıldı ona ulaşmaya çalıştım ve ulaştım da "arkadaşımın telefonunu yalvar yakar aldım yazdığım cümle "emre selam ben Sevval ailem ile kavga ettim telefonumu kırdılar o yüzden dolayı sana bir süre yazamıyacağım , çok özür dilerim en kısa zamanda yazacağım" yazdım ve görüldü yedim çok takmadım ilk başta ama sonra aklıma takılmaya başladı, diz üstü bilgisayarımı aldım ve tiktok hesabına baktım takipçisi baya vardı hatta fanları bile neyse bir videosunu gördüm ve tıkladım. bakar bakmaz karşılaştığım manzara ayrılmamamıza rağmen yeni sevgilisiyle olan videoydu. bende hesap açıp yazdım bu kim diye o da bana "Sevval bana yazma bir daha " yazdı ve engel yedim. üzülmüştüm kırgındım öfkeliydim endişeliydim huzursuzdum sanki kalbim alev alıyor gibiydi canım acıyordu bi' nevi belki haftalardır ağlıyorum uyuyamıyorum uykularım kaçıyor mutlu olamıyorum o videolar aklımın içinde dönüp dönüp duruyor kendime zarar vermekten yoruldum kızı uyarmak bile isterdim ama çok mutlulardı ben hala onun mutluluğunu düşünürken o bana acı çektiriyordu. Sanırım elimden daha fazlası gelemeyecek ailem bir taraftan bu olay bir taraftan. ama dürüst olmam gerekise kızı kıskandım fazla güzeldi...

Onu bunu bırakınca ben yapmamam gereken bir şey yaptım ben ailemden uzak yaşıyorum teyzelerden kalıyorum param yoktu hemde hiç bende fark etmezler diyip 100 TL aldım paraların arasından sonra eşyalarımı toplarken parayi odamdaki minderi üstüne indirdim üzerine yastık koydum ertesi gün paranın olmadığını fark ettim acaba farklı bir yere mi koydum diye aradım taradım yok evde bırakmıştım eve geldim baktım para yastığın altında değil söyleyemiyorum da su an yüzlerine bakamıyorum kendimi kötü hissediyorum ama bana bir şey demediler parayı bulduklarına dair gerçekten napicam bilmiyorum ya bana derlerse bu para nerden geldi nasıl izah edicem allhım...

ya baskıcı ailem var ve ben rahat durmuyorum basıma gelmeyen kalmadı sürekli kavga edip basımı belaya sokuyorum babam öğrenirse öldürür beni mahkemelik olmamak icin özür diliyorum bu benim cok sinirimi bozuyo biseyler söyleyin bana lütfen akıllanmam lazım