Kendimi çok yalnız ve mutsuz hissediyorum, ne yapmalıyım?

Bazen bir kişi sadece bir kişi seni dinler ya değerli hissedersin. Dışarıdan ne derdin var derler. O zaman da ne iyi gizlemisim dersin. Aslında o kadar iyi oyuncu olduğundan degildir. Sadece bir kez olsun fark edilmek istersin. Annen, baban, kardesin ve o kadar cok yakin dedigin arkadaşın tarafından. Ama kimse duymaz sesini o icindeki çığlıkları. O çığlıkların en kisigini dinletmek istersin küçülür derdin. Sorunlu sen olursun. Sadece anlasilmak istersin ilgi bağımlısı olursun. Her dertlerinde yanında olduğun insanlar bir kere liman aramak istesen aslında firtina olarak gordugun seyi esinti diye gecistiriverir. O zaman anlarsin yalniz oldugunu aslinda her daim siginilan limanin sen oldugunu. Kendine sığınmak istersin bu sefer anlarsın baska kimsenin umrunda olmadığını. Sana kol kanat gerecek kişinin yine kendin olduğunu öğrenirsin. Benim için öğrenmesini geç oldu. Belki de gerek bile kalmadı. Aynı bana ayrılan sürenin çok kalmadığını gibi. Ama umarım senin için gec degildir. O kadar cok seye sahip oldugum bu dünyada aslında sahip oldugunu sandığım seylere veya insanlara sahip olmadigimi ben biraz gec anladım. Ama sen kendine sahip cik. Emin ol anlasilmak icin verdigin caba kendini siginmandan daha can yakıcı. Çünkü her girdigin savasi maglup tamamlamaktansa kendinle barisman senin için daha kolay olur. Sadece icimi dokmek istedim bu mecrada kimsenin birbirini tanimamasina guvenerek yoksa burada da takmak zorunda birakildigim maskemi takmak zorunda kalırdım gerci yakında benim icin ona da ihtiyac kalmayacak ama belki bana ayrilan surenin sonuna geldiginde bu sefer beni yalniz birakmak istemeyecekler dusuncesi ile taktigim maskeme gardima gerek kalmayacak. Bunu okuyan arkadaşım umarim senin için de cok gec değildir. Hala bir şansın varsa emin ol yalniz olmaktan korkma asıl korkman gereken yalnız olmayacağım beni yalnız birakmasinlar derken senin kendini yalniz birakman.

Kendini yıpranmış herkez senin üstüne geliyormuş,kimsenin umrunda dğlmişsin gibi geliyor değil mi.. Yavaş yavaş kendini mahvetmeden önce şöyle silkelenip kendine gel ve yalnız olmadıgını hatırla bak onlar hala yanındalar mutlu olmaya bak kendini bir şeylerle oyala.. Bende bu duruma geliyorum gidip milleti toplayıp kafa bulmaya gidiyorum çok güzel iyi geliyor ama sen beni örnek alma tabi :)

Bende bu soruyu cok sordum kendimi ama... Cvbini Rabbi Rahimde buldum... Inaninki herkes ne olursa olsun ne kadar kalabalik olursa olsun kendini hep yalniz hisseder... Cunki tamamlanamiyor ruh hep Rabbini istiyor dunyaya gelme amaci bu cunku... Rabbiyle bulusmak onu anmak istiyor... Uzak kaldikca ne kadar insan ne kadar dunyevi seyler olursa olsun yapayalniz hissediyor kendini... Cunki fitratimiz da aydinlik yol var ama biz hep karanligi secip o zifiri karanlikta aydinlik istiyoruz gozlerimizi birilerini gormek icin yoruyoruz yoruyoruz yoruyoruz ama sonuç hic degismiyor cunki ne kadar aydinlik sanarsan san karanlik hep karanliktir... vesselam

Dışarıya çık. Yürü, dolaş, etrafına bak, insanların yaşama şekillerini gözlemle. Bugüne kadar yaptığın iyilikleri ve yanlışları düşün. Kendine bir hedef belirle. Sen iyi olmadığın sürece seni kimse iyileştiremez. Dua et, şükret. Bir süre sonra Emin’im kendine geleceksindir :)

Seni o kadar iyi anlıyorum ki uzun bir zamandır bu durumu araştırıyorum nedenini sırf bu yüzden ilişkimi bitirmek istedim ağır geliyo diye belki o zaman yeni insanlar olur geçer diye bide en yakın arkadaşımla aramız açıldı hiçbir zaman insanların onlara yaklaştığım gibi çıkarsız yaklaşmadığını anladım ve gerçekten kendimi fazlasıyla boş hissediyorum

daha cok sosyal olmaya calis, bu sanalda olabilir. derdiniii anlat kendine yakin hissettiklerine. her zaman degil ama cogu zaman sana dogru elestirileri yaparlar... sosyallesmek baska seylere yogunlasmaktir tedavisi

Bazen çoğunlukla bazen demem daha doğru aynı şeyleri yaşayan bende varım. Aslında yalnız değilim beynim o kadar dolu ki yanımda da insanlar var ama ben yine yalnız hep yalnız. Bunun önüne geçemiyorum. Geceleri o kadar zor geçiyor ki ve ben kafamda bir tane düşünceyle gece mi gün ederken zaman akıyor gidiyor. Yani illaki bu duraklama noktasında bir çıkış bulucaz ama ne zaman