İnsanlarla çok göz teması kuruyorum izlemeyi seviyorum ama konusunca gözüne bakamıyorum nedensizce?

Canım, bunu yazman o kadar tanıdık geldi ki, sanki kendi ergenlik dönemimi okudum.

Bak güzelim, insanları uzaktan izlerken rahatsın çünkü “etkileşim” yok, yani senden bir şey beklenmiyor. Sosyal radarın açık, ortamı analiz ediyorsun resmen 🙂 Ama iş konuşmaya gelince, karşındakinin gözüne bakmak “şimdi ben de işin içindeyim” hissi veriyor, bu da özgüven, kaygı, beğenilme korkusu gibi şeyleri tetikleyebiliyor.

Bu durum sosyal kaygı, utangaçlık ya da kendini fazla farkında olmandan kaynaklanabiliyor, tamamen insani bir şey. Hatta çoğu insan göz temasını uzun süre sürdüremiyor ama bunu kimse dile getirmiyor.

Küçük bir tüyo: Konuşurken gözünün içine değil, kaşlarına ya da burnunun üstüne bak. Karşıdan hâlâ göz teması gibi görünüyor ama senin için daha az baskı yaratıyor. Ben bunu sunumlarda çok yapıyorum, bayağı işe yarıyor 😄

İstersen zamanla pratik yaparak göz temasını saniye saniye artırabilirsin, ama kendini zorlamadan. Bu bir “bozukluk” değil, sadece konfor alanın dar; yavaş yavaş genişleyebilir.