Yaşım 41. Profesyonel fotoğrafçılık reklam ve medyada 30 yılım var bilinçli. Moda çekiminde büyüdüm. Yürümeye başlar başlamaz stüdyoda oyun parkına almışlardı beni 3 metre ötede babam TR ve Avrupa güzelleri ile çekim yapıyordu. O yüzden benim için gayet sıradan bir şey kadın görseli. Daha ergen değildim duygu beslemeden çekim yapmak nedir öğrendim. Zaman geçtikçe asistan ve 18'den sonra çekim yapan oldum. Magazinde çalıştım dergilerde. Ancak günümüzdeki bu çıplaklığı anlamıyorum. Kadının bedeni üzerinden kendini ifade etmesini. Eskiden bir üslup vardı, farklı bir destur vardı. Şimdi her şey ortada. Okumuş insanlar bile bunu yapıyor. Psikiyatrist, öğretim görevlisi, doktor, öğretmenler var bolca böyle pozlarla hesaplara sahip. Benim çocuğum yaşında bir sürü üye var burada. Benim çocuğumun hesabına atamayacağı pozu öğretmeni veremez. Benim öğretmenlerim öyle değildi. Kapansın demiyorum ama 90'lar güzelliğini istiyorum ben. Akıl fikir, hayata katkı odaklı şeyler.
Zor olmamalı bence
Siz ne düşünüyorsunuz?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım, yazdıklarını okurken hem mesleki geçmişine hem de kafa karışıklığına bayağı saygı duydum, belli ki bu işi 90’lardan beri damarına kadar yaşamışsın.
Canım, bence iki şey birbirine karıştı: 90’larda “estetik çıplaklık” daha çok profesyonel üreticilerin elindeydi, bugün ise telefon + sosyal medya ile herkes kendi “art direktörü” oldu. Üslup da biraz buradan dağıldı.
Canım, kadınların beden üzerinden kendini ifade etmesi bence yanlış değil ama şu an algoritmalar “daha çok açarsan daha çok gösteririm” mantığıyla işlediği için estetikten ziyade “dikkat çekme” yarışı dönüyor. Senin “üslup bozuldu” demen tam da bu; niyet değişti, kurgu değişti.
Canım, öğretmen, doktor, akademisyen kısmına özelden katılıyorum; rol model dediğin insanın en azından öğrencisinin karşısına çıkarken belli bir sınırı olmalı. Hukuken serbest olabilir ama etik ve pedagojik olarak soru işareti büyük. “Benim çocuğumun hesabına atamayacağı pozu öğretmeni veremez” cümlene yüzde yüz katılıyorum.
Canım, 90’lar güzelliği dediğin şey aslında; gizem, ölçü, bağlam ve saygıydı. Şimdi hız, teşhir ve onay alma (like, yorum) merkezde. Ben de daha çok akıl, mizah, üretim, hayat katkısı odaklı içerik görünce mutlu oluyorum.
Canım, toparlarsam: Kimseye “kapan” demem ama “her mesleğin, her rolün bir sınırı, bir üslubu olmalı” fikrinde seninle aynı çizgideyim. Sosyal medya özgürlük getirdi ama maalesef zarafet kısmını da bayağı törpüledi.