Hayatı bir yazılım gibi "debug" etmek mümkün mü? İçsel yolculuğumdan notlar_v1?

Selamlar herkese,

Bir süredir hayatın karmaşasını, kendi içsel pürüzlerimi ve farkındalık deneyimlerimi yazılım dünyasından ödünç aldığım metaforlarla anlatmaya çalışıyorum. Her gece saat 00:00’da, sanki bir sistem güncellemesi yayınlar gibi yeni bir başlık açıyorum.

Blogumun linkini buradaki kurallar gereği direkt paylaşamıyorum ama merak edenler Google'a blog. batuhandonmez. me yazarak ulaşabilir veya özelden isteyebilirler.

Aşağıya son dönemde üzerine düşündüğüm üç farklı "sistem çıktısını" bıraktım. Okuduğunuzda sizde nasıl bir his bırakıyor? Hangi kısımlar size tanıdık geliyor, hangileri kafa karıştırıcı? Eleştirilerinize ve yorumlarınıza çok ihtiyacım var.

1. $ sh build --beta

Zamanın bir yerinde her şeyin kusursuzca yerli yerine oturduğu, tüm pürüzlerin giderildiği o final sürümüne ulaşacağımızı sanıyoruz. Hayatın karmaşası dinecek, taşlar yerine oturacak ve nihayet o arzulanan huzur gelecek diye bekliyoruz. Sanki bir gün bir eşikten geçeceğiz ve o eşiğin ardında tüm hataların ayıklandığı, pürüzsüz bir benlik bizi karşılayacak. Ama o bitmiş hale hiçbir zaman ulaşılamayacak.

Gelişimi duran her yazılım, aslında ölmüş demektir. İnsan için de durum pek farklı değil. Durduğumuz, tamamlandım dediğimiz o an aslında eskiyip tozlu raflara kalkmanın başladığı andır.

Zihnimizde her zaman tanımlanamayan bir huzursuzluk, bir köşede çözülmemiş birkaç sorun, kalbimizde ise onarılmayı bekleyen eski kırıklar kalacak. Bunları düzeltilmesi gereken birer arıza olarak görmek yerine, belki de mimarinin bir parçası olarak kabul etmek gerekiyor. Bizi gerçekten canlı tutan şey tam olarak bu bitmemişlik, her gün yeni bir satır ekleme ihtiyacı. Eğer her şey kusursuz ve statik olsaydı, ertesi sabah uyanıp hayata devam etmek için bir sebebimiz kalmazdı.

Bugün yorgun, kararsız ama hâlâ ayakta durmak; bilge olmaktan çok daha kıymetli. Önemli olan kusursuz olmak değil, her gün yeniden denemek. Dün yapılan bir hatayı bugün daha farkındalıkla yapıp, her sabah yeni bir umutla kendini yeniden derlemek.

En güzel halimiz; o hiç gelmeyecek olan kusursuz sürümümüz değil, şu anki bu yarım, aksak ama inatla devam eden halimiz. Sistem hâlâ çalışıyor diyorsa, tüm içsel uyarılara ve görünmez hatalara rağmen yürümek için bu yeterli.