Aynaya baktığında önce neye takılırsın: eksiklerine mi, güzelliğine mi?

Aynaya bakınca önce tabii ki yorgun yüzüme takılırım Çünkü bu karizma, uykusuzlukla bile parlıyor! Eksik mi? O ne? Benim eksiklerimi saymaya zamanım yok, dünyayı fethetmeye meşgulüm.

Eksikliklerime. Çünkü hani Tarancı diyor ya ,

Benim mi Allahım bu çizgili yüz
Ya gözler altındaki mor halkalar
Neden düşman görünürsünüz
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar

Güzellik geçici eksikliğimiz baki.
...

Toprak bir gün aynaya dedi ki:

“Ey ayna! İmreniyorum sana! Çünkü kim sana baksa, kendini görür; bana bakanlar ise, sadece beni görür!”

Ayna toprağa şöyle cevap verdi:

“Ey kara toprak, ne beyhude bir dert ile dertlenmişsin. Bilmiyor musun? Ben bana bakanların bugününü gösteririm. Oysa sen, sana bakanların yarınından haber verirsin…”

Bu cevap, toprağın hoşuna gitse de, tekrar dedi:

“Belli ki içimi rahatlatmak içindir sözlerin. Söyler misin bana, sana bakanlar, hiç dönüp bakar mı bana?”

Ve ayna toprağa acı bir gülümseyişle şunları şöyledi:

“Merak etme! Bana bakacak yüzü kalmayanların gözü, hep sana döner!”