Baskıyla geçirilmiş bir çocukluk ve gençlik? Siz benim yerimde kızgın olur muydunuz ben mi abartıyorum?

Babam her zaman kendi dediği olsun isteyen olmadığı zamanlarda hır gür çıkaran insandı. Annem de babamdan korktuğu için bize baskı yapardı.

Çocukluğumu hep baskı görerek geçirdim. Ortaokulda 8. Sınıfta ise teog sınavı var diye evden dışarı çıkarmadılar. Yaşıtlarım gezer eğlenirken hatta sevgilileri bile varken ben dışarı bile çıkamadım. Lisede de öyleydi evden okula okuldan eve. Okul çıkışında direk eve gelirdim. Bu baskılar yüzünden mi bilmiyorum artık ama çok özgüvensiz içe kapanıktım. Akranlarım tarafından da tartışmalarda kendimi savunamazdım çünkü evde gördüğüm küçümseme hakaretler bana yetiyordu.

Üniversiteye geçtiğimde işe girip çalışmaya başladım. Hem okuyup hem garsonluk yapıyordum. Baskılar bi nebze olsun kalktı en azından bana karşı muameleleri iyiydi. Ama hala akşam ezanından sonra dışarı çıkamıyordum.

Üniversitenin ilk yıllarında bir sevgilim oldu uzun ilişkiydi. (3 sene ) Onunla bir kez olsun akşam dışarı çıktığımı bilmem ayrıca gündüz bile dışarıda asla el ele yürüyemezdim burası küçük bir şehirdi ve her mahallede tanıdıklar vardı. Üniversiteyi kendi şehrimde okudum.

Çalıştığım zamanlarda da işten sonra akşam olduğu için yine dışarı çıkamıyordum. Sadece gündüz izin veriyorlardı. Üniversite hayatım boyunca 5 kuruş almadım ailemden.

Bunlar yetmezmiş gibi annem beni çok dolduruşa getiriyordu. Sevgilimi hep bana kötülüyordu. Daha ergen dediğimiz yaşlarda olduğum için de anneme inanıyordum ve sevgilime karşı tavırlarım değişiyordu. ( daha 20, 21 yaşlarındaydım)

şu an 23 yaşındayım sanki aydınlanma yaşıyorum. Boşa geçmiş bir çocukluk ve gençlik geçirmişim gibi. Sizce haklı miyim?

Hadi diğer olaylar neyse ama bu yaşıma kadar çok özgüvensiz ve ezik bi hayat geçirdim. En çok beni üzen bu. Ve sevgilimi de kaybettim.

Baskıyla geçirilmiş bir çocukluk ve gençlik? Siz benim yerimde kızgın olur muydunuz ben mi abartıyorum?
Cevapla