Rus genlerine sahibim, herkes tarafından şımartılıyorum ama kendime inanılmaz çirkin geliyorum. Bunu yaşayan var mı?

lütfen "ne egolu şımarık" demeyin. anlıyorum saçma gelebilir ama zannettiğiniz gibi her şey muhteşem olmuyor. kendimi övmek için söylemiyorum durumu anlamanız için söylüyorum sonuçta olduğum şeyi de inkar etmeyeceğim. soyağacımda birkaç kuşak öncesinden rus büyükannelerimiz var. sarışın mavi gözlü beyaz ruslardan değilim ama rus genlerim yüzümde gayet belirgin. beni beğenmeyen insan nadirdir. insanların arkamdan ne kadar güzel olduğumu söylediklerini duyarım. beni sevmeyen insanlar bile arkamdan "onun güzelliği doğal değil, makyaj güzeli, estetiği var, saçları perma" diye sallarlar. burnumun estetikli gibi durduğunu söylerler, yüzüm yuvarlak olsa da belirgin elmacıklarım ve badem gözlerim, uzun kirpiklerim, ince kumral kaşlarım var. buğday tenliyim, kumral kıvırcık saçlıyım. 52 kilo ve 1.66yım. fiziğim de beğenilir. genelde ben söylemeden "ruslara benziyorsun, rusluk var mı" diye sorarlar. sanki "güzel" artık ismim olmuş gibi. hal böyle olunca her yerim inanılmaz güzel olmak zorunda gibi hissediyorum. bu artık sorumluluğummuş gibi... ve yüzümdeki lekelere odaklanmaktan gözlerim burnum güzel mi anlamıyorum bile. giydiğim kıyafetler sanki hiç yakışmıyor. ya da vücudumda çıkan kıldan tüyden o kadar rahatsızım ki, sarı tüylerim bile kendimi iğrenç hissettiriyor. dirseklerimdeki, parmak eklemlerimdeki, koltuk altımdaki kararmalar, dizlerimdeki yara izleri, hormonal rahatsızlığımdan dolayı göğüs ucu kararmalarım, yine hormonlardan dolayı yüzümde çıkan 2-3 tane ince tüy, dişimde küçük bi yamukluk var fark edilmiyor ama ben gülmek bile istemiyorum bu yüzden. tüm dünya güzelsin dese de ben kendimi inanılmaz çirkin hissediyorum. iltifat aldığımda yüzüm düşüyor hayır değilim diye bağırmak istiyorum. kendime güzel gelemiyorum. bunu yaşayan var mı?