6 Şubat’ın gölgesinde geçen bir yıl: Hatay’da o geceyi yaşayan biri olarak sormak istiyorum, sizce unutmak mümkün mü?

Yaşamış biri olarak bilmiyorum özellikle ilk yıl çok zordu her yönden. Ha zamanla acı azalmıyor tabi ama en azından eskisi kadar etkilemiyor diyebilirim. Hele kendi adıma bir dönem yataktayken sallanıyor gibi hissediyordum ikide bir ve uykular bile zehir olmuştu. En azından son zamanlarda bu geçti diyebilirim büyük ölçüde. Vallahi hayatını kaybedenlere de Allah'tan rahmet ve yakınlarına baş sağlığı diliyorum kolay değil gerçekten. Benim de bir tanıdığım gitti maalesef ama elden bir şey gelmiyor hayat böyle maalesef alışıyorsun zamanla zor da olsa...

Yaşanan felaketin ardından başka şehirden oraya görevli olarak gittiğim zaman gördüğüm manzara karşısında kanım dondu ve aklımdan hiç çıkmadı. Kaldı ki asrın felaketi diye tabir edilen olayı yaşayanların o acıyı ve korkuyu unutacaklarını sanmıyorum. Asıl unutmaması gerekenler ise o felaketi yaşayanlardan ziyade yıkımın bu denli büyük olmasına sebep olanlar. Geçmiş olsun ve Allah tekrarını yaşatmasın.

Unutmak pek mümkün değil ama alışmak kanıksamak gerekiyor bazı şeyleri. Yalan Dünya işte.

Ölüm tek gerçek.

İskenderun da 4. Katta otelde yakalandım bende o depreme daha sonra Adana'da yolda ve Kütahya da yakalandım ama nasip herşeyde vardır bir hayır diyoruz. Hepimize geçmiş olsun

Bazılarının insanlığı öldü o gece

Böyle bir felaket unutulursa geleceğimize saygısızlık ederiz.
Ders alalım demek kolay icraate geçmek zor,
En zoru ise bunları yaşayanlar, sevdiklerini kaybedenler için hayatlarına devam etmek.
Yaşamayanlar asla bu konuda empati yapamaz