Ona ufak kısa bir mektup yazalım Onu analım Tüm kırılgan narin taraflarımızı şifalandıralım İstismara uğramış tüm çocuklara özellikle kız çocuklarına gerekirse hayatlarımızı adayalım Ben de istismar değil belki ama küçükken çok şiddete kötü söze ve baskıya uğradım yaralı bir kızdım büyüdüm ve kendimi iyileştirdim şimdi bambaşka bir çiçeğim daha hayat doluyum ama hayat herkese bu şansı olgunluğu vermiyor
Sanırım yaşlılığın ilk basamaklarına zdım attım, artık dayanamıyorum, yazamıyorum o eski empatik hikâyelerimi. Bir iki bence yapmıştım. Alel acele yanlış harfli, bol imla hatalı ama gerçek bir empatiye tahammül ile...
Kobalt madenlerine sığabildikleri için bebek denecek yaşta çocukların çalıştırılması tam bir facia ama kimsenin görmediği bir facia.
Böylesi acıları yazmaya adamışken kendimi şu satırların sahibi Neşe öğretmen çok yaraladı beni.
“Ben tükenmez olayım tüm insanlara, yolculara yeteyim istiyorum. Korkuyorum bazı geceler, karanlık geliyor her yer bana, karanlık çok karanlık. Üşüyorum yatağımda. O zaman unutayım diye, avunayım diye annemi, babamı, kardeşlerimi düşünüyorum. Yurdumu, binlerce şehidin kanıyla sulanmış yurdumu düşünüyorum.”
Daha yirmili yaşlarında memleketi için, memlekitine bağlı çocuklar yetişmek için babasıyla birlikte çabalarken şehit edilen öğremenin hikayesi son darbe oldu, daha yazamaz oldum ama hep Narin'in neler yaşadığını hissetmeye çalırken buldum kendimi. Ah adına inat güçlü çocuk..! Senin, arkadaşlarının, senin gibi madur olan bebeğin, Filistinli tüm madur çocukların, dün Konya spor sporcuları ile sahaya çıkan entübe edilmiş küçüklerin, tüm dünyadaki madur meleklerin ve sizler için üzülen tüm can sahiplerinin bayramı kutlu olsun 😢
Sana inci demem şart oldu bu sorunlar, bu inceliğinle 🥹
Narin'im, Reyhan'ım - a benim hayalini sakladıklarım kalbinde kalmak istediklerim
Bazen içimdeki hüzün yerine şüpheye bırakıyor. Acaba daha mı iyi oldu ki diyerek daha fazla bu dünyanın kirine bulanmadan ahirete göçmeniz. Çünkü size çocukken bu denli zarar veren insanlarla bezeliyken çevreniz bir de büyüdüğünüzde neler yapmazlar diye düşünmeden edemiyorum.
Ama o ta derinime işleyen yara adını alan hüzünse her neredeyseniz sizi bulup sarılmak bütün yaralarınıza dualar üflemek istiyor. Sizin masumiyetinize, hayallerinize, duruşunuza hatta saflığınıza bile göz dikenlerin son gördüğü olmak istiyorum.
Yine de her şeye rağmen sizler benim umut çiçeğimsiniz.
Senin yaşadıklarının vebalini nasıl öderiz bilmiyorum. Keşke böyle bir toplum olmasaydık, keşke düzgün, güzel fikirleri ve zihniyeti olan bir ailede dünyaya gelseydin. Bunu yaşamak zorunda kaldığın için çok üzgünüm. Böyle olmaması gerekirdi. Böyle olmasaydı demekten başka bir şey gelmiyor elimden. Ama en azından, senin gibi olan kızlara umut, ses olabilirsin artık. Bir daha yaşanmaması dileğiyle. Olduğun yerde mutlu ol Narin ❤