Deprem psikolojisini atlatabilmek için neler yapıyorsunuz, rutin hayatına dönebilenler var mı?

Deprem olmadan önceki akşam arkadaşlarımla beraberdik sabah deprem haberiyle uyandık 36 saat arkadaşımıza ulaşamadık. Hayatımda hiç sevdiğim bir insanı kaybetmedim bu duyguyu hiç bilmiyorum umarım da tatmam o moralle çalışmak, o korku, üzüntü çok kötüydü. Çalışırken arkadaşımın ölüsü, onu çıkardıkları an gözümün önüne geldi durdu. Çok şükür ki hayatta ve sağlıklı. Orada ailesini kaybeden, enkaz altındaki yakınlarını bekleyen insanların yaşadıkları psikolojiyi düşünmek bile istemiyorum.

Depremzedelerin yaşadıkları, büyük can kayıpları hepimizi çok üzdü. Olduğu sabah elimden ne geliyorsa borca da girerek yardım gönderdik. Günlerce haberleri takip ettim çalışırken özellikle. Ama akşamları yalnız kalmamak için bir araya geldik. Yalnız kaldığımız akşamlar videoları izleyerek psikolojimizi daha çok bozduk.

Normal yaşantımıza bir şekilde dönmek zorundayız. Depremi atlatanlar fiziksel ve psikolojik olarak hasarlıyken bizim de kendimize bunu yapmamız sadece yük bindirir kimseye bir faydası yok ne yazık ki...

Psikolojik bir yıkım oldu deprem hepimiz için. Taktir edersiniz ki psikolojik durumlar çabuk düzelebilen durumlar değil. Rutin hayata dönebilmek için yapılması gereken somut bir şey yok maalesef. Hepimiz el mahkum zamanla alisacagiz bu duruma.

Deprem olsun, yaşadığım başka problemler olsun, atlatamıyorum.. ve kafamı dağıtmak için yapabildiğim tek şey tatlı. Bugün de pasta yaptım kendime.