Enkazdan çıkarılanları görünce, ilk günden hızlı, koordineli müdahaleyle çok fazla kişi kurtarılabilirmiş diyorum, ne düşünüyorsun?

İlk 48 saatte maalesef hiç bir şey doğru düzgün yapılamadı çünkü tek bir yer değildi ve bütün yollar aynı yoldan geçiyordu.

O yollar yıkılınca asla ulaşmak mümkün olmadı ilk ulaşılan ile müdahale edildi hali ile.

Ters istikametlerden örneğin adana nurdağı tarafından değilde Malatya tarafından ulaşmak isteyenler bu defa da oradaki ilk il ilçeye ulaştılar ama bu ulaşma için

Hava şartları da çok kötüydü 3 gün kar tipi vakit gece olunca o hengamede kaçışan insanlar ve yakınını merak edip yollara düşen trafiği aksatanlar yüzünden de ulaşım sıkıntıya girdi.

Depremlerin olduğu illerde ise var olan sınırlı kepçeler filan zaten yıkılan enkazlardan geçemedi artı zarar gördüler.

Biz ellerle maket bıçakları, çekiçle pense o an ne bulduysak herkes o yağmur karda 2 gün her yerimizden sular aka aka dona üşüye kurtarma yaptık o anlarda bir alet bulmak bile zordu.

Kısaca geç kalınma nedenleri sıralanır çünkü sayfalara sığmaz çok fazla il ilçe köy olunca iki büyük aynı derece yükseklikte deprem aynı gün hiç bir ekip ulaşmadan meydana gelince sonuçlar ortada.

Kim ne kadar geç kaldı diye suçlamak yerine o binaları zamanında depreme dayanıklı diye cennetten köşe her şeyi içerisinde diye yapıp.
Haddinden fazla kat çıkmaya izin verip dünyanın parasına satanlar utansın ki yakalanıp tutuklansalarda utanmadan tutuksuz yargılanmak talep ediyorlar utanacak yüzleri bile yok utanmak diyorum ama o kelimeler yerine insanlar neler neler diyor onlara.

olaylara tanık olan yakınını ailesini kaybeden, ağıtları duyan cenazeleri görüp saçını kolunu gördüğümüz ama çaresizce parçalamadan onların bedenlerinin çıkarılması için günlerdir sokakta bekleyenler olarak

Bu psikolojileri nasıl atlatacağız bilmiyorum kendi adıma gözümü kapatınca o anları yaşayıp duruyorum kolon düşmüş bir kadının bedenine dokunmak canını kaybetmiş olsada sağlam çıkarabilmek için bile çekiçle bıçakla ellerimizi kese kese o anları yaşayıp duruyorum.

Arkadaşımın annesi belki kızım kurtulur diye üstüne atlamış üst üste bulundular tüm ailesini kaybetti. Bunları asla unutmayacak ve zor düzelecek psikolojimiz.

Dediğim gibi çok hikayeler çok ibretlik anlar ne acılar ne hikayeler çıktı çıkacak

Dileriz bundan kötü başka acılar yaşamasın hiç bir başta bizim ülkemiz olmak üzere hiç bir ülke. Deprem kaderimiz artık bundan sonra yapılacak her bina umarım malzemeden çalınmadan yapılır.

Söylenecek çok şey varda söylenmiyor böyle bir günde, ilk gün valiliğe gönüllü olmak için başvuru yapanlar reddedildi. Oysa depremin olduğu gün yurt dışı kaynakları ölümlerin 16 bin üzerinde olabileceği yönünde ön raporlar çıkardı. Peki biz ilk 24 saat ne yaptık. İlk 24 saat içinde eş zamanlı olarak her enkazın kaldırılmasına başlanmalıydı. Kimse bana uzman ekip falan demesin, bir uzman personel 10-15 tane amatör insanı yönlendirebilir. Bu minigimiz kurtuldu ama kimbilir kaç minigimiz can verdi biz saçma sapan işlerle uğraşırken, gönüllü almadılar ilk 48 saat, yıkımın boyutunu bilmiyorlardı sanırım, yabancılar bunu Almanya dan saatler içerisinde anlayabiliyorken biz anlayamadık herhalde.

Her konuda olduğu gibi bunda da saldım çayıra mevlam kayıra gidildi, deprem olursa kurtarma için neler belli hepimiz biliyoruz, bunların hepsi önceden kayıt altına alınabilirdi, nerede kaç tane vinç var, en yakın nereden kaç saatte gelebilir, hangi binalar yıkılabilir, kaç çadır kaç konteyner gerekir, bunlar kaç günde hazır hale getirilebilir vs. AFAD afet zamanı dışında ne ile uğraşıyor acaba? Tüm yetkilerin toplandığı bu kurum bu organizasyonu yapmaktan, yapılacakları öngörmekten ne kadar aciz farkında mısınız?