Savaşın çocuklarına neler söylemek isterdiniz?

ilk anda genellikle içinde çocukların olduğu savaş filmlerini aklımıza getiren durum. şanslı mıyız böyle olduğu için, saf mıyız yoksa bilemiyorum. türkiye'nin batısında, avrupa'ya dönük yüzünde yaşayıp savaşı ancak televizyonlardan izlediğimiz için ne mutlu diye düşündürür bu çocuklar. o savaşların kalbine giden gencecik sevdiklerimizin uluslararası bir silah pazarı uğruna can verdiklerinde aileleri kadar gururlu olmadıklarını çok az kişi kabul edebilir. ayıp değil, savaşta ölmek, kahraman olmak hayata değişilecek denli gurur verici bir şey olamaz. savaşta çocuk olmayı en iyi onlar bilir, ya da sevgilisinin askerliği yaklaşıyor diye yüreği titreyen kızlar.. hepsi çocuktur aslında hem de savaşın tam ortasında. filmler geliyor aklımıza ilk önce.. empire of the sun'da savaşın yaşlandırdığı çocuk eski haline, kendi çocukluğuna kalp masajı yaparken ağlıyorum ve spielberg'in kendi kanından olanların acılarına merhem olmaya çalıştığı güzel filmindeki unutulmaz kırmızı mantolu kızı cebine koyup bu kez de lübnan'lı çocukların yaralarına ilaç olmasını diliyorum. savaş ortasındaki tüm çocuklar adına..

Ben bunları paylaştığımda insanlar bana kızıyorlar insanlık adına size karşı mahcubuz din dil ırk ayıran sözde büyüklerin savaşlarının kurbanısınız hakkınızı helal edin !