Yeni Dünya Düzenine Hazırlanın: Karşınızda "Republique"!

Bu sefer enteresan bir oyunun incelemesi ile karşınızdayım. Bu kelimeleri yazdığım an, oyunu bitireli yaklaşık on beş dakika filan oluyor. Hiç vakit kaybetmeden incelememi yazmak istedim ama bunun nedeni oyunun muhteşem olmuş olması değil ki bunun detaylarını da az sonra açıklayacağım.

Öncelikle belirtmem gerekir ki Republique, aslen 2013 (veya 2014) çıkışlı bir IOS / Android platformu oyunu. Yani bir mobil oyun ama seneler sonra Steam aracılığıyla PC'de oynanabilir hâle de getirilmiş. Ben normalde oyunların fiyatlarını yazmıyorum ama bu sefer yazmakta bir sakınca görmüyorum. Ben bu oyunu Steam üzerinden 18,50 TL'ye satın aldım. Şu anda kış indirimleri olduğu için, oyun biraz daha ucuzlamış olabilir.

Baş kahramanımızın adı 390-H kodlu bir genç kız. Gerçek adı ise Hope ama soyadını bilmiyoruz. Hope'un geçmişine dair oyunda pek bir bilgi verilmiyor bize ama kendi tahminime göre Hope, daha küçük yaşlardayken ailesinden kopartılmış ve şu anda bulunduğu Metamorphosis adlı enstitüye getirtilerek bir tür, bunu nasıl anlatsam bilemiyorum ama, en yumuşak tabiriyle bir öğrenci yetiştiriyorlar. Kendisine denek diyemiyorum çünkü öyle üzerinde deneyler yapılmıyor Hope'un. Durum bundan biraz daha karışık.

Hope'un amacı, bu Metamorphosis denilen yerden kaçmak. Oyuncu olarak da biz, Hope'a bu konuda yardımcı olmaya çalışıyoruz. Hope'un kaçmasına yardımcı olmak için de bu enstitü içindeki güvenlik kameralarını ve erişebileceğimiz her türlü kamerayı kullanarak onu yönlendiriyoruz. Kameralardaki bu görüntüleme sistemi de OMNI View olarak adlandırılıyor.

Ama tabii ki bu iş sadece kameralardan kontrol etmekle bitmiyor. Prizrak adı verilen görevliler, Metamorphosis'in hemen hemen her yerinde devriye geziyor. Hope'u yönlendirirken onlara da dikkat etmek, Hope'un onlara görünmemesini sağlamak gerekiyor.

İşimizi kolaylaştırmak için oyun bize bazı seçenekler de sunuyor tabii. Mesela hücrelerde yer alan bir sistem, OMNI View esnasında kullanabileceğimiz bazı araçları satın alıma sunuyor.

Prizrak'ların yönünü belirlemek, e-postaları okumak, veya Prizrak'ların gecikmesini sağlamak gibi birkaç araç daha bu sistemde yer alıyor fakat bunları satın almanın bir bedeli var ve bunu sağlamak için de oyunda, bulunduğumuz yerlerde Intel adı verilen bilgileri olabildiği kadar toplamalıyız. Bunları sonra satarak sistemdeki geliştirmeleri satın alabiliyoruz.

Intel'leri toplamak gerçekten çok önemli çünkü hem geliştirmeleri satın alabiliyoruz hem de oyunun hikâyesi hakkında çok fazla şey öğreniyoruz. Oyun, arka plan hikâyesi olarak gerçekten çok detaylı ve hikâyesi de bir o kadar enteresan. Bulunduğumuz yer hakkında, yan karakterler hakkında çok fazla toplanacak bilgi var oyunun içinde.

Metamorposis'den biraz daha bahsedecek olursam; bu enstitünün başkanı Treglazov denilen bir adam. Bir diğer unvanı da Headmaster. Treglazov'un bol bol sesini duymamıza karşın yüzünü hiçbir zaman görmüyoruz çünkü gerek kendisinin gerekse kendisinin heykelleri veya resimlerinde yüzü her zaman sansürlü. Bunun sadece farklılık yaratma amacıyla yapılmadığı da kolayca anlaşılıyor.

Daha açık konuşmam gerekirse, Treglazov bir örgüt lideri. Metamorphosis'te aynı Hope gibi birçok genç kadını ve erkeği tutsak ederek Republique adlı bir manifestoyu onlara öğretiyor. Yani Republique hem Treglazov'un manifestosunun hem de kuracağı bu yeni dünya düzeninin adı. Treglazov, elektronik sisteme de fazlasıyla güveniyor, o yüzden bu yerin her bir santimi güvenlik kameraları ile çevrili. Bu kameralar sayesinde bütün tutsakları kontrol altında tutabileceğini sanıyor, eğer çok sorun yaratan biri olursa da onu rekalibre ediyor.

Anlatışımdan da bu örgütün, gerçekte var olan hangi örgüte gönderme yaptığını anlamışsınızdır ama ben adını açıkça yazmayacağım, belki doğru olmayabilir.

Treglazov'un amacı, The Arrival adını verdiği etkinlik ile bu görüşünü, manifestosunu artık dünyaya yaymak. Bu konuda ona yardımcı olan kişiler de var tabii ki. Oyunun başlarında gördüğümüz Mirelle Predeaux bunlardan biri. Kendisi Fransız asıllı bir kadın. Treglazov'a yakın olabilmek, yaranabilmek için ne yapacağını bilemiyor, o denli bağlı bu örgüte fakat Treglazov'un onu takdir ettiğini pek söyleyemeyiz.

Treglazov'un favori adamı Derringer adındaki yardımcısı. Derringer gerçekten de Treglazov'a gönülden bağlı, sadık bir çalışan ve Mirelle'i de hiç sevmiyor. Oyunda, Hope'a türlü zorluklar yaratan da bir karakter Derringer.

Benim fikrime göre, Hope, 390-H'nin gerçek adı bile olmayabilir. Treglazov'un ona verdiği bir isim olabilir Hope, çünkü Hope, kendi geçmişine dair hiçbir şey bilmiyor. Bütün hafızası birden fazla kez silinmiş ve Metamorphosis dışında bir gerçeklik bilmiyor. Hiçbir zaman bu enstitünün dışına çıkmamış, gerçek dünyaya dair hiçbir fikri yok ve bildiği tek şey bu manifesto ve Metamorphosis'te tanıştığı kişiler.

Diyebilirsiniz ki peki Hope eğer hiçbir şey bilmiyorsa nasıl baş kaldırabiliyor? Bununla da ilgili fikrim şu ki, oyunun içinde de bulmakla görevlendirildiğimiz Librerian yani Kütüphaneci diye bir adam var. Asıl adı Luis Octavo. Bu İspanyol asıllı kütüphaneci, işinde gücünde bir adamken, Treglazov tarafından tespit edilmiş ve Metamorphosis'e (biraz kendi rızası dışında) getirilerek buradaki genç kız ve erkek "öğrencilere" Republique'i öğretmesi istenmiş.

Hope'un en sevdiği kişilerden biri olan bu Kütüphaneci, bilgisi çok geniş olan bir adam. Öyle boş kafalı biri değil yani. Çok okumuş, donanımlı birisi. Zamanla Metamorphisis'te nasıl bir sistemin döndüğünü anlayan Luis, buradan gitmek de istemiş ama ne Derringer ne de Treglazov buna izin vermemiş. Elini veren kolunu kaptırıyor hesabı, buraya adımını atan hiçbir çalışanın, askerin vesaire evlerine geri dönme imkanı yok.

Hope'un bu adam sayesinde dış dünyaya dair bir şeyler öğrendiği, adamdan aldığı kitaplar sayesinde farkındalığının arttığını düşünüyorum. Oyunun en eğlenceli yanlarından biri de bulunduğunuz yerlerde zaman zaman bazı Yasaklanmış Kitaplar'a denk gelmeniz. Treglazov, birçok kitabın okunmasını yasaklamış hatta birçok kitabı da yakmış. Bütün bu kitaplar, gerçekten yazılmış, kitapçılarda bulabielceğiniz kitaplar (Fahrenheit 451 veya 1984 gibi) bu yüzden onları bulmak ve Headmaster'ın yorumlarını dinlemek çok hoşuma gitti. Neden yasaklandıklarını öğrenmek yani.

Ve ayrıca şahsen ben, o kitapların listesini çıkarttım ve her birini yavaş yavaş alacağım. 47 kitaptan çoğu Türkçeye çevrildiği için birkaç tanesi hariç çoğu bulunabilir ve satın alınabilir durumda. Ben her kitabı oyun içinde bulamadım ama internette liste halinde var, göz atmanızı öneririm.

Oyun, arka plan hikayesi bakımından ve böyle yasaklı kitaplar filan gibi yan elementlerden ötürü aslında merak uyandırıcı ve zevkli. Oyun, 5 farklı bölümden oluşuyor ama öyle aşırı seçim odaklı bir oyun değil. Sadece bölümlere ayrılmış ve her bölümün ortalama bir saat oynanış süresi var. Ben biraz daha etrafı keşfetmekle vesaire uğraştığım ve bazı yerlerde de biraz zorlandığım için 20 saatlik bir sürede bitirdim oyunu ama tecrübeli olsaydım çok daha kısa sürede biterdi tabii.

Grafikleri tabii 2010'lara özgü ama kötü değil, yani beni rahatsız etmedi. Bilgisayara aşırı performans yükleyen bir oyun da değil, o yüzden de takılma vesaire gibi sorunlar yaşamadım. Oyunla ilgili bazı eleştirilerim var yine de ama.

İstediğim anda kaydedemiyor olmak gerçekten rahatsız ediciydi. Otomatik kayıt alan bir oyun bu, yani bazı check-point'lerde kaydetme yapıyor kendisi ama bu pek sık değil. Oyunun 3'üncü bölümünden sonraki iki bölüm biraz zor bu yüzden takıldığım yerler olduğunda çok geriden başlamak zorunda kaldım.

Oyundaki Prizrak'ler bana çok sorun yaratmadı ama bazen sizi yakaladığında ve hücreye götürdüğünde sahip olduğunuz bütün sprey, uyku kapanı vesaire gibi ürünler elinizden alınmış oluyor o yüzden yakalanmamanızı tavsiye ederim veya hücreye götürülmeden önce oyunu durdurup ana menüye dönün ve yeniden giriş yapın, o zaman sorun olmuyor.

Oyunun yeniden oynanabilirliği yok. Yani oynarsınız tabii ama oyun, bütün o görevleri yeniden yapmanız ya da devriye gezen askerleri göze alabileceğiniz kadar heyecan verici değil. En azından benim için değildi. Oyunu bitirdikten sonra yaptığım ilk iş, oyunu kaldırmak oldu, o derece.

Son olarak ise oyunun, bazı kısımlarda size ne yapmanız gerektiğini söylemiyor oluşu. Özellikle dördüncü ve beşinci bölümde çok zorlandım ne yapmam gerektiğini anlamak konusunda.

Uzun lafın kısası, ortalama 20 liralık bir oyun için gayet keyifli ve sürükleyici ama ahım şahım bir oyun değil. Çok basit bir oynanış mekaniğine sahip, aslen bir mobil oyun olmasının da etkisi olsa gerek. Ucuz ve kısa bir süreliğine dikkatinizin dağılmasını sağlayan, keyif veren bir oyun ama daha fazlası değil.

Oyuna puanım 10 üzerinden 6.