Babama benziyorsun ikilemi? iyi mi kötü mü

karsilasmak sorun degil, hatta ulasmak o kadar kolay ki. Kahretsin bu huyum, cok utangacim. Bu gidisle sansim varsa da kaybedecegim..

tesekkur ederim.. Soyle soyleyim, hem icimi dokmek istiyorum hem belki sen bir tavsiyede bulunabilirsin..

Bu cocuk surekli beni gozlemliyor, surekli bana bakiyor. Neredeyse bir senedir boyle bu. Gecen sene hic bir sekilde karsilik vermedim ama o ilgimi buyuk ihtimalle anladi.. Karsilik vermemeyisimin sebebi hem cekingenlik, hem yanlis anlasilma korkusu ve alay konusu olma korkusu, hem de kuzenlerini tanimam.. Ne bileyim 'ayip olur' anlayisindan kurtulamadim sanki.

tam dedim ki kendime ceki duzen vereyim, biraz yakin davranayim falan. Bu sene de fazla olmasa da kuzeni sayesinde daha yakin olma sansi buldum, ayni sohbet ortami -ayak ustu de olsa-. Ama gel gor ki cocuk yuzume bile bakmiyor! Tam karsisinda duruyorum gozunun icine bakiyorum en azindan bir selam versin diye, yok! Kuzeniyle konusuyor beni gormezlikten geliyor. Ama uzaktayken masallah gozu uzerime, ne bu celiski ya? Diyorum acaba heyecanli mi, eli kolu oynuyo ama bilemiyorum belki aliskanliktir

en buyuk korkum benimle alay etmesi. 21 yasindayim, tecrubesizim, belki bu bir eksi olabilir iliskiler acisindan ama ben bu yonumle gurur duyuyorum, bos islerle vakit kaybetmemek adina. Bu tecrubesizlik bu korkulara yol aciyor. Tuhaf gelecek ama erkeklerden saki korkuyorum konu aska gelince. Her kafadan baska ses, yok aldatirlar, yok cocuk gibiler.. Dogru olabilir ama bu onlara guvenemememi sagliyor. Sanki bana begenisini gosteren her erkek benimle alay ediyormus gibi.. O yuzden adim atamiyorum

iste sorun da orada.. Ciddi mi degil mi.. Gunahini aliyorum buyuk ihtimalle, bu kadar uzun sure bakismak kuru bir begeni ya da alay degildir umarim? Cocuk degiliz sonucta..