Aşk İlişkileri

Boşandım çok kötüyüm yardım edin lütfen... Hakkım sorulur mu?

Merhaba; 25 yaşındayım ve çok kısa süren bir evlilik yaptım ve boşandım. Bu anlatacaklarım tamamen gerçektir. Peşinden bir sürü erkeğin koştuğu, iyi bir ailenin güzel bir kızıydım. Aynı zamanda muhafazakar bir insan olduğum için de kimseyle çıkmamıştım onunla tanışana kadar. Hep hayalim evleneceğim insanla görüşmekti ve sonunda evlenmekti. Bu zamanda böyle kız var mı demeyin var. Tabi keşke böyle bir kız olmasaydım o zaman kıymetim daha çok bilinirdi. Bu kadar kötü şeyler başıma gelmezdi: ( Neyse karşıma eski eşim çıktı ve o kadar ısrar ettiki anlatamam beni ikna etmek için. Beni bir şekilde evlenmeye ikna etti. Fakat ailem onu hiç bir zaman istemedi. Aramızda 10 yaş fark vardı zaten. Bir çok insan senin yanında fiziksel olarak daha iyi birini görmek isterdik dedi ama ben onlara şiddetle karşı çıktım bana olan sevgisi ve tavrı önemli dedim ve ona sahip çıktım. Neyse bir şekilde ailem de evet dedi ve biz nişanlandık. Tabi bu parmağıma yüzüğü geçirir geçirmez kıskançlık krizlerine bir sürü saçma sapan davranışa başladı. Ben dayanamıyorum bırak beni falan dediğimde de sen çok güzel bir kızsın seni kıskanıyorum seven erkek kıskanır elimde değil falan gibi sözlerle de beni oyalıyordu. Zaten öyle dekolte falan giyen biri değilim ama o her şeyden tartışma çıkarıyordu. Kuaföre gitmem bile onun için sorundu. Neyse bu yola girdim dedim bir çok şeye uyum sağlamaya çalıştım fakat bu kez de ailesi üzerimde baskı kurmaya başladı. Burada anlatsam destan olur :( Benim de sabrım yavaş yavaş taşıyordu. Onlara dediğim neden böyle yapıyorsunuz sorusu bile büyük bir olay haline getirildi oğullarını dolduruyorlardı bana karşı. Neyse biz evlendik ama düğünümde başladı hakaretler saçmalıklar. Ben nereye düştüm diyordum kendi kendime :( Bense babamın nazlı kızıydım. Tabi bunlar yaşanırken bir aynaya bir de o adama bakınca ondan daha çok nefret ediyordum. Gerçekten benim ona göre çok fazla artım vardı. hem fiziksel olarak hem yetiştirilme tarzı olarak. Tabi evlendikten sonra da artık bu kız benden ayrılamaz diyerek yapmadığını bırakmadı. Yeri geldi beni ailemle bile görüştürmemeye kalktı. Artık ben de dayanamadım ve ayrıldım. Ondan ayrıldığımda o kadar rahatladım ki. Ona karşı bir pişmanlığım yok ama kendimi kullanılıp atılmış bir kadın olarak görüyorum. Kafamda hep neden soruları var. Daha yaşım çok genç çocuğum yok, maddi durumum gayet iyi ama içten içe kahroluyorum. Aileme belli etmesem de sabaha kadar ağlıyorum Allah a dua ediyorum bana huzur ver diye. O insana da hakkımı asla ve asla helal etmiyorum. Bana nasıl kıydı diyorum kendi kendime. Benim ne suçum günahım vardı. Şimdi ise hayatına o kadar dikkat eden ben dul bir kadın oldum toplum nezdinde, hergün bir adamla gezen kız da bekar hanım hanımcık oldu. Hayata dair o kadar ümitsizim ki. Ama şükür ki Allah a inanıyorum, ve ona sığınıyorum. Benim ahım tutar mı? Hakkım sorulur mu? O da benim kadar üzülür mü? Ben hep böyle yapayalnız mı kalacağım? Hiç kimseye güvenim yok :( Çok ama çok kötüyüm :(
Boşandım çok kötüyüm yardım edin lütfen... Hakkım sorulur mu?
Cevapla
Fal Soruları Babalık Soruları Nişan Soruları