Kapandım ama hala alışamadım yerimde olsanız ne yapardınız?

Yaklaşık 6-7 ay önce kapandım.. Kapandım derken öyle çok aman aman kapalı değilim yani hala dar pantolon türü şeyler giyiyorum. Daha doğrusu annem ve babam kapanmamı çok istediler bir ara bu konu yüzünden bayağı tartışıyoduk açık olursam günahı benim boynuma neden kızıyorsunuz dediğimde çocukları olduğum için bana gerekli bilgiyi vermeleri lazım olduğunu sorumluluğumun hala üstlerinde olduğunu ne zaman onlardan tamamen ayrılırsam o zaman tam anlamıyla özgür olucağımı falan söylediler en sonunda onları daha fazla üzmemek için ve dışarıda gördüğüm kapalı kızların tarzlarından da etkilenerek kapanmayı denedim.. İşin garip yönü ailem hiçte öyle baskıcı değildir içine kapanık bir insanım açılmam için ellerinden geleni yaparlar heryere gitmeme küçükke bile izin verirlerdi hatta yurt dışında sırf yabancı arkadaşım kiliseye ilahi söylemeye gidiyor diye beni de onunla gönderirlerdi insanlara alışabileyim diye. Derken ben kapandıktan sonra üstüne etrafımdaki birçok açık insan bile imrene imrene ne kadar da yakışıyo böyle çok güzel oluyosun deyince iyice benimsedim kışında iyi geçti ama şimdi düşünüyorum kapalı olmak çok zor birisi gelse hemen kapıyı açamıyosun falan mesela ve bazen açıkları özendiğimi hissediyorum. Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız tekrar açılmama değer mi?