Beni aşağılayan cahil bulan erkek arkadaşımla ayrıldık. Suçum var mı söyleyin?

ciddi olduğum, herşeyimi önüne serdiğim, hayatımın akışını onun üzerine endekslediğim erkek arkadaşımla bu akşam ayrıldım.. perşembe günü doğum günüydü sürpriz yaptım işten izin aldım ve bulunduğu ile karda kışta gittim ondan habersiz bi pasta yaptırdım. zemin katta oturuyor camına tıklattım perdeyi bi açtı baktı ben cami acar açmaz iyi ki doğdun aşkım dedim. o soğukta o karanlıkta dışarda pastasını hazırladım üzerine mumlarını koydum yaktım. sevinçten havalara uçtu.

dün de beni aldı bulunduğum ile getirdi arabasıyla. neyse dün geldik bowlinp oynuyoruz atamıyorum. bana spastik gibi atıyorsun dedi. çevremizde bulunan adam güldü halime. ben bozuldum tabi sesim çıkmadı. arabada da gayet soğuktuk sonra bi ara elimi aldı öpmek istedi o sıra da elimi tam operken iğrenç kokuyor les gibi çamaşır suyu dedi. ben de senin evindeki iğrenç bulaşıkları ancak çamaşır suyu arıtır, keyfimden sürmedim elimi çamaşır suyuna dedim. çok zoruma gitti ama sonra laf lafı açtı dedi ki sen cahilsin ingilizce bile bilmiyorsun. sonra bir de arkasından coğrafya bile bilmiyorsun dedi. çok bozuldum sustum. benim eve geldik ayrı ayrı yataklarda yattık hiç konuşmadan. sabah oldu yine dayanamadım gittim yatağına orada gene bir adım allahtan almadı bana karşı. sonra bu akşam da çarşıya çıktık ben elimi hangi kazağa atsam gülüyor bişi alsam bağkur emeklisi gibi zevkin var diyor. en son bi magazaya girdik bi kazak beğendim aa çok güzel dedi bu erkek tezgahtarın yanında kahkaha attı bende bozuldum bıraktım. yok yok ben güldüm diye vazgeçme canım dedi. ben hızla çıktım mağazadan sonra dedim ki beni beğenmiyorsun aşağılıyorsun dedim. bu sesini çıkarmadı ben önde o arkada aracın bulunduğu yere kadar yürüdük, araca bindik. bu elindeki poşetleri aldı arka koltuğa fırlattı. ben araçta patladım sen beni böle aşağılayamazsın ben senin çıktığın o sosyetelerden değilim beni böyle gördün beğendin dedim. araç ışıklardaydı bağırdım çağırdım sonra arabadan indim yürüdüm biraz sonra otobüse bindim evime geldim. o da muhtemelen bulunduğu ile döndü. eve geldim gelene kadar otobüste ağladım herkes bana güldü. hemen eve girer girmez numaramı değiştirdim.

benim kalbimi çok kırdı, ağlamaktan harap oldum. normalde benim yanımda bunu gorenler bu ne ya amele gibi der gülerlerdi. ben yine seviyorum asla öyle değil diye bunu korurdum. ayrıca üniversite mezunu kendini geliştirmiş bir bayanım. beni mahvetti arkadaşlar. şimdi numaramı değiştirdim. az önce apartmanın önüne indim acaba aracın içinde oturup bekliyor mu diye. yok gelmemiş evin önüne. ben napim allah aşkına bana yardım edin. kendimi çok kötü hissediyorum suçum var mı söyleyin...