Sevdiğinin başkasıyla evlenmek zorunda olması ne kötü, evlense karısını mutlu edebilecek mi?

İnternette biriyle evlenmek zorunda olmak'la ilgili konulara bakıyodum. Bu sitede bi yazı gördüm eski sevgilisiyle birlikte olduğu için evlenmek zorunda olduğunu söyleyen bi erkek yazmıştı. Ben de yazmaya karar verdim.o kadar zor bi durum ki bu.

Benim 3-4yıldır abi-kardeş gibi konuştuğum biri vardı, tanıştığımız ilk zamanlarda bana biraz asılır gibi olmuştu ama biraz çorap değiştirir gibi sevgili değiştiren tiplere benziyodu o yüzden onunla böyle şeyler yaşamak istemedim çok güzel sohbet ediyoduk muhabbeti de kesmek istemedim.

Sana abi diyorum ona göre davran dedim.o da o günden sonra tek bişey söylemedi abi-kardeş gibi konuşuyoduk ama msn'de saatlerce konuşuyoduk her gün o da yetmiyodu mesajlaşıyoduk. Sonra nişanlandı.konuşmaya yine devam ettik tabi abi-kardeş gibi konuşuyoduk sonuçta.ama ben zamanla onu tanıdıkça onun ne kadar özel olduğunu anladım.onunla ilgili bşka şeyler geçti aklımdan bazen ama hemen engelledim kendimi sçmalama dedim kendi kendime o senin abin üstelik de nişanlı.

Sonra ne olduysa br ay önce.benle konuşmak istediğini söyledi.buluştuk konuştuk meğerse hiç vazgeçememiş benden,seviyomuş beni.o bunu söyleyince ben de kendime itiraf edemediklerimi tutamadım artık içimde.ben de itiraf ettim ona karşı bişeyler hissettiğimi. nişanlısıyla benden vazgeçebilmek için onu hayatına almış ilk başta. benim için sadece öylesine biri olucaktı ama bana fazla yaklaştı dedi.

Birlikte olmuşlar ve onunla evlenmek zorunda.bunu duyunca ne diyceğimi bilemedim madem evlenmek zorundasın niye gelip de bana sevdiğini söylüyosun niye duygularımla oynuyosun dedim artık içinde tutamadığı için söylediğini dedi.bana itiraf ettiği ilk bi kaç gün durumun pek farkına varamadık aslında.sevgili gibi buluştuk,konuştuk.sanki bu problemden kurtulabilcekmişiz gibi.ama sonra durumun farkına vardık.

Birbirimizi çok sevsek de sonuçta o nişanlıydı evlenmek zorundaydı bizim bi sonumuz yoktu.görüşmemeye karar verdik olmadı duramadık.sonra o ben ondan kopamıyorum bari o benden kopsun demiş kuzeniyle beraber oyun oynamışlar bana.kuzeniyle arkadaştık bi gün bana buluşalım dedi buluştuk sana söylemiycektim ama senin bu halini gördükçe vicdanım el vermedi sen bu kadar üzülüyosun onun umrunda bile diil işyerinde bi tane daha görüştüğü kız var bunun gönül eğlendiriyo sizle dedi.o an dondum kaldım inanamadım ona.beni bi şekilde ikna etti ama ben yine de ona karşı inancımı kaybedemedim bana bunu yapmıycağından emindim çünkü.bi yanım ya kuzeni sana yalan söylüyosa seni soğutmak içinse bu dedi diğer yanım sçmalama aptal gibi davranma basbayaa kandırdı işte seni oynadı senle dedi.sonra dün nolduysa oldu çıktı herşey ortaya.ona inancımı kaybetmemekte haklıymışım ben ondan vazgeçiym,üzülmiym diye oyunmuş hepsi.

Sonuçta yine konuştuk dün onunla iki haftadır ilk defa.o kadar mutsuz ki evlenmeyi hiç istemiyo ama evlenmekten başka çaresinin de olmadığını söylüyo.onu öyle mutsuz görünce ben de çok kötü oluyorum.kaçıp kurtulabilse bi durumdan isterse gelmesin bana isterse yüzünü bile görmiym yeter ki o mu