Bıktım artık bu hayattan kafayı yiyeceğim :( yardım

Hayatımda 23 yıldır bir kızla oturup muhabbet bile edemedim lanet olsun.

Bir kızın elini tutamadım. Aşk denen olayın a'sını tadamadım cinsellik vs hayatın en güzel duygularını yaşayamadım.

Teee ben lisede bir kıza aşık olurdum o kız bile gözümün önünde başkasıyla çıkardı ben 15-16 yaşlarında bile sadece başkalarının mutluluğunu izlerdim.

Eskiden aşırı dindardım din denen olay ve aşırı baskıcı dindar aile hayatımı kararttı. Ben 8,9,10 yaşlarında bile kuran kurslarına gönderilmiş biriyim. Benim artık inancım minancım da kalmadı bu dinin içini dışını çok iyi biliyorum artık ama evdekilerden saklıyorum dinsizleştiğimi. Fakat hala dini baskılar devam ediyor hergün namaz kıl diye tutturan bir anne, sadece namaz kıldığımda mutlu oluyor beni seviyor, en azından cumaya gidiyorum diye yalan söyleyip evden çıkıyorum her cuma.

Babam beni onu yapma bunu yapma günah diye baskılarla döverek büyüttü özgüvensiz yetiştirildim bu yüzden şimdi bende sosyal fobi anksiyete bozukluğu var aşırı çekingenim girdiğim hiç bir ortam yok, özgüvenim yok, karşı cinsle zaten hiçbir deneyimim olmadı, bırak gidip beğendiğim birine teklif edebilmeyi yanından geçip ona selam vermek bile çok zor iş benim için.

Kendimi dede gibi hissediyorum hem aşırı dindarsanız bütün günahlardan uzak durmaya çalışıyorsanız hem de sosyal fobiniz varsa yaşlı gibi hissetmeniz normaldir, bu yüzden bu dünyada cehennemi yaşadım hep, ama olmayan cenneti düşünüp teselli olurmuşum meğersem. (bunlar benim düşüncelerim şu an) Böyle giderse ben 40 yaşına da gelsem aynı olacağım heralde. Sadece benden kaynaklı sorunlar değil, namaz kılmamama bile kavga çıkaran aile, kız arkadaşım olsa kıyameti koparırlardı zaten.

Hala depresyon içinde hapis hayatı yaşamaya devam ediyorum diyebilirim, hiç bir ortamım yok, arkadaşlarım yok, kızlarla zaten hiç işim yok.

Bana yardım edin lütfen bu durumdan kurtulmak istiyorum artık, nasıl hayata yeniden başlayabilirim, şu an açıköğretim okuyorum ama kendi paramı kazanıyorum aynı zamanda ama hala bu evden bu şehirden kurtulmak için erken, zayıfım uzun boyluyum ama tipim fena değil sarışınım, bütün tanıdıklarım akrabalarım yakışıklı olduğumu söylerlerdi hep. Ama dediğim gibi aşırı asosyalim bu durumlardan nasıl kurtulabilirim, benim gibi sosyal fobili ve kızlarla muhabbet bile başlatamayan biri, başlatsa da konuşacak pek konu bulamayan biri nasıl kız arkadaş bulabilir sizce? bunun en kolay yolu nedir. Tavsiyelerinizi bekliyorum, bıktım artık şu hayattan. Sadece başkalarının mutluluğunu izlemekten, ara ara intihar etmeyi bile düşündüğüm oluyor :( psikologa gitsem ona bile derdimi adam gibi anlatamamaktan korkuyorum. O derece kötü durumdayım.