Hep tek takılıyorum...

selam arkadaşlar.. eskiden beri insanlar her ortamda beni dışladılar. ben kendimi onlara sevdirmeye çalıştıkça daha çok dışlandım. sebebini bilmiyorum. belki konuşmamı belki sesimi belki tipimi beğenmiyor insanlar. çok uğraştım. bi çevrem olsun diye bile bile kendimi çok ezdirdim. haksızlıklara sustum dalga geçenlere onlarla beraber bende gülüm.. durum sonunda öyle bi hale geldiki okadar alttan aldımki sonunda beni adam yerine koyan bi allahın kulu kalmadı. bende son iki yıldır özellikle unw. başladığımdan beri kendimi sevdirmeye çalışmaktan vaz geçtim. artık herkese uzak duruyorum. herkese ama herkese. konuştuğum kişilerle mesafeli konuşuyorum. artık derdim tanıdıklarımla samimi olmak değil saygı görmek. bu yüzden çoğu insan bana uyuz bile oluyor.

ama artık istesemde kimseyle samimi olamıyorum. içimden gelmiyor. kimseyi sevemiyorum. erkek olsun kız olsun.

belkide eskiden beri böyleydim bu yüzden bu açığı kapatmak için kendimi sevdirmeye çalışıyordum. ama beceremedim. hala sosyal biri olmak için can atıyorum ama artık insanlara yakınlaşabileceğimi sanmıyorum..
Hep tek takılıyorum...
Cevapla