Ben neden böyleyim? Bana değer veren herkesi üzüyorum.

23 yasındayım şu an hiç arkadaşım yok, eskiden(küçükken) çok arkadaşım vardı sokakta oynardık sonra onlar kötü yolalra girdiler sigara, esrar vs. içmeye başladılar bu yüzden hepsiyle ilişkimi kestim başka bir yere taşındık açıkcası yeni yerde de kimseyle samimi olamadım. Bizim bakkalın oglu benim yaşımda bana yakınlaşmaya çalıştı eve filan geldiler odamdan dışarı çıkmadım. Bugüne kadar 2 kız arkadaşım oldu ikiside beni terkedi ve gerekçesi şuydu; güya bne onlara o...pusun demişim! ikiside aynı şeyi söyledi ve severken ayrıldık. Son olarakta çok değerli bir arkadaşım vardı bana kardeşim diyen ona izimi kaybettirdim telefonlarına çıkmadım başıma bi iş geldi dedirttim onuda öyle sildim. Sizce bu durum normal mi? ben neden böyleyim? neden bana değer veren insanları kırıyorum? pikolojim mi bozuk benim şüphelenmeye başladım artık! lütfen yardım edin...