Yardımınıza çok ihtiyacım var kalbim acıyor nefesim daralıyor

bak meleğim. ben 27 yaşındayım. 3 sene önce nefesimi kesecek kadar ve bana 10 kilo verdirecek kadar acı veren bir ayrılık yaşadım. öyle bir ayrılıktı ki sanki ölüyordum. 2 sene beraber olduğum insan beni tanımıyormuş gibiydi. ne telefonlarıma ne mesajlarıma hiçbirşeye cevap vermiyor beni yok sayıyordu. üstelik ben hasta yatağında bırakıldım. hasta yatağımda başka bir şehirde beni yapayalnız bırakan ve beni bir hemşireyle aldatan iki sene mi verdiğim ve göpsünde huzuru bulduğumu söylediğim, bekaretimi verdiğim canımdan öte sevdiğim bir nankör vardı artık hayatımda. o öyle bir duygu ki sanki artık dünyada alıncak tek nefes kalmadı. sanki artık asla katiyyen mutlu olmak sözkonusu değil. herşey kapkara her yer dar sıkıcı boğucu. ölümleri düşünüyorsunuz. en ufak bir hatırada yüreğiniz aldatılmanın unutulmanın kandırılmanın acısıyla doluyor kin nefret aşk sevgi öfke karışıyıor ve kendinizi halının üzerinde hıçkırarak yüreğinizden gelen bir ateşle ağlarken buluyorsunuz. o mu diyorsunuz o mu benim huzuru göğsünde bulduğum canım dediğim insan. üstelik beraber olduğumuz süre içinde bir hemşire ile berabermiş. ben ciddi bir hastalığa yakalanınca ne arar oldu ne sorar. evimize gelir babamla sohbet ederdi evlenecektik. hastaneden çıkınca kendimi kitaplara doğaya öğrenmeye verdim. gördüm ki yaralar hızla sarılıyor. meğer koca kainat ve bilinmesi gerekenn değerli şeyler karşısında o insan ufacık ve nankör ahlaksız kalıyor. zamana bıraktım biliyordum ki acı içinde kalacak ve benedene af dileyecek. onun bana ulaşma yollarını kestim. ve ortak bir arkadaşımızndan 1 sene sonra öğrendim ki beni deli gibi özlemi,ş ve çok seviyor perişan olmuş özellikle de hasta halimle bıraktığı için vicdan azabı çekiyor. ona en büyük acıyı cevapsız bırakarak verim. ne evet ne hayır dedim. kendi hayatıımı kurdum mutluyum hem de çok . onunla harcadığım vakti pişmanlıkla ve iğretiyle anıyorum. hayatta öyle bilinmesi gereken şeyler varmış ki senin benim gibi bir nutfeden yaratılan insan için üzülmek insanı aşağılatırmış canım. kendine değer ver kimseden değer bekleme gülüm. göreceksin öğrenmek ve değer kazanmak en büyük ilaç

git yüzünü yıka bi ferahla ve senin dünyanda snden başka kimsenin dha önemli olmadığını unutma hiç birşey ölüm dışında senin bu kdr ağlamana değmez hele ki haketmeyen bri için.