Çok çıkmazdayım olgun fikirlerden yardım almak istiyorum.

28 yasındayım ailesiz bir ortamda büyüdüm kendimi bildim bileli hep yalnızdım arkamda kimse olmadı hayatım boyunca hep kendi ayaklarımın üzerinde onurumu kaybetmeden durdum yanlış insanlarda tanıdım yanlış ortamlarda gördüm çok tecrübe edindim hayat boyunca insanlara güvenim kalmamışken benim en zor ve en duygusal boşluğumda birini tanıdım benden 8 yaş büyük beni çok sahiplendi her anımda yanımda oldu bir baba gibi bir eş gibi bir dost gibi bana yol gösterdi zamanla bu dostluk sevgisi büyüdü ve büyük bir aşka dönüştü oda benim gibi hayatı boyunca ailesiz tek başına savaşmış sevgisiz yaşamış biri ve imkansız yapmam dediğim şey başıma geldi kendisi çocuk yaşta aile baskısı yüzünden evlendirilmiş bu durum bizi çıkmaza sürükledi çok defa savaş verdik ayrılmaya çalıştık kader gibi birbirimizden kopamadık bir kerede intihar olayı yaşadım yoğun bakımda kaldım sonrada onsuz yapamayacağımı anladım çıkış yolu bulamadık 3 senedir birlikteyiz imam nikahı düşünüyoruz ve çoğu şeyin farkındayız bilincindeyiz birbirimize duyguduğumuz şevkat sevgi bağı bizi koparamıyor yargılanmadan fikir almak istiyorum insanın başına gelmeden gerçekten anlaşılacak ve toplumun kabul edileceği birşey değil ama menfaatsız çıkarsız bir insanı sevmek bu kadar kötü olmamalı diye düşünüyorum :(
Güncellemeler
+1 yıl
Uzun ama ayrildigimizda onun bana yazdigi bir mektubu paylasmak istiyorum onun benim icin niyetini daha iyi ortaya koyar beni zorlayan duygunun ne oldugunu anlaya bilirsiniz.
Güncellemeler
+1 yıl
Bu bir babanın küçük kızına yazdığı vasiyetir..

Bu yüreği kanayan bir sevgilinin sevdiğine gözleri Yaşara Yaşar'a yazdığı elvada mektubudur..

Bu bir kalbin çok sevdiği başka bir kalbe haykırışıdır...


Ey Aşk...

Bu yazdığım mektup sana hayat dersi olsun okursan ve dikkate alırsan hep dik,hep onurlu,hep gururlu,hep güçlü olursun...
Güncellemeler
+1 yıl
Ey aşk...

Asla senden değersiz insanlarla arkadaş olma..

Asla sınırsız olma hep sınırların olsun sınırsızı asla isteme...

Onurunu ,gururunu,haysiyet ve şerefini herşeyin üstünde tut...

İşini,evini,kardeşlerini sahiplen onlara sahip çık...

Bir ilişkiye başlarken karşındaki insanı çok iyi tanı tart,biç,ölç çok iyi tanımadan asla ellerini tutma unutmaki sen çok değerli ve çok onurlu bir varlıksın..
Çok çıkmazdayım olgun fikirlerden yardım almak istiyorum.
Cevapla