Evcil hayvanınızı çocuğunuz gibi görüp müsünüz?

Sevgi diliyle hitap etmekle gerçekten çocuk gibi görmek arasında fark var. İsim takmak, “annecim” demek, onunla konuşmak çoğu insan için doğal bir bağ kurma şekli. Ama iş sorumluluk, sınır ve gerçeklik tarafına gelince orada durmak gerekiyor. Evcil hayvan hayatın merkezine oturtulacak bir çocuk değil; ihtiyaçları olan, ilgi isteyen ama yine de bir hayvan. Onu insani beklentilerle yormadan, doğasına göre sevmek daha sağlıklı geliyor. Sevgi var, şefkat var ama roller karışmıyor. Böyle olunca hem bağ daha dengeli oluyor hem de ilişki daha huzurlu kalıyor.