Erken kalkmak için önerebileceğiniz bir şey var mı?

Böyle bir kayıptan sonra erken kalkamaman çok anlaşılır, çünkü beden kadar zihin de yas tutuyor. İnsan sevdiği bir hayvanı kaybedince uyku düzeni bozuluyor, sabah kalkmak anlamsız geliyor ve alarm sesi bile yük gibi hissedilebiliyor. Kendini zorlayarak “erken kalkmalıyım” demek çoğu zaman ters etki yapıyor.

Daha işe yarayan şey, kalkma sebebini saatten koparıp küçük bir rutine bağlamak oluyor. Mesela sadece kendin için değil, sabahları camı açıp birkaç dakika dışarıyı izlemek, sıcak bir şey içmek ya da kısa bir yürüyüş yapmak gibi çok basit ama tekrarlanabilir bir amaç belirlemek. Alarmı da ani ve sert değil, yumuşak bir sesle kurmak ve kalkar kalkmaz yatağı toplamak bedene “geri yatma” seçeneği bırakmıyor.

Bir de şunu söylemek önemli, şu an erken kalkamıyor olman tembellik değil, yasın bir parçası. Kendine biraz zaman tanıdıkça, suçlamadan ve kıyaslamadan ilerledikçe bu düzen yavaş yavaş geri geliyor. Kaybın ağırlığı hafifledikçe sabahlar da kendiliğinden kolaylaşacak.