Hem eşimden fazla para kazanıyorum, hem de ev işlerini ben yapıyorum. Adil mi?

Yapmak zorunda degilsin. Calisan kadinlar olarak bunu anlamıyor ve diger seyleri gorevinizmis gibi hatta guclu kadinim ayagina siz yapıyorsunuz.

Ben evlendigimde hicbir seyi kalkipta tek basima yapmaya girismedim. Esim daha ilk gunden kahvalti yapmayacağız mi dedi. Yapacağız hadi mutfaga girelim dedim. Geldi. Gelmese bende oturacaktım.

Aksam yemeginde de aynisini yaptim. Aciktim dedim. O da acıktım dedi. Menu olusturdum. Ona sunu sen yap bunu ben dedim. Ben anlamam dedi. Bende anne karninda ogrenmedim, öğrenirsin. Ben seni yönlendiririm oyle yaparsin dedim beraber girdik mutfaga. Yönlendirdim ellemedim onun gorevine.

Temiz camasirim yok dedi giyecek. Makine orada hayatim yikayabilirsin, benim bu konuda yapabilecegim bir sey yok, makine yikiyor zaten, deterjan at tusa bas ama asman lazim o kadarini yapmıyor dedim.

Bir tane de program ayarladim hep o programda yikiyor yikayacaksa. Erkek duz mantik zaten. Bir tane program derece sıkma ayari yetiyor onlara.

Temizlikte oyle. Temizlik yapacaksam dahil ettim. Yok yapmak istemiyorum falan dediyse tatli dille ikna etmeye calistim ya da bende yapmadım oturdum. Benimde dinlenmeye, oturma istemeye hakkim var. Evin ihtiyacini, temizliğini tek neden ben dusunuyorum? Evde yasayan biri daha var degil mi? Evde yasayan biri daha var degil mi? Cicim aylari tabi pek fazla bir sey demiyordu o zamanlar.

Ama hic taviz vermedim. Hem calisan para kazanan kadin istiyorlar hemde bana, pasaligima, rahatima kimse dokunmasin istiyorlar. Yok oyle bir dunya. Calisan para getiren kadin istiyorlarsa evde en az kadin kadar gorev üstlenecekler. Ustlenmek istemeyen ev kizi alsin, evi de karisinida tek basina gecindirsin.

Bir ara bu konuda tartıştık. yapmıyorum, zorla mi, zorunda mıyım, sen kadinsin bunlara daha aliskinsin daha fazla gorev almaktan bu kadar gocunma falan diye bir çıkışmasi oldu.

Bende tamam yapma. Sende calisan kadinla evlenmeseydin. Bende bu evin gecimine katki saglamak zorunda degilim. Sana maddi destek olmak zorunda degilim. Sen de erkeksin, evin geçimine de siz erkekler aliskinsiniz oteden beri. Benim kazancimi ben istedigim kadar kullanabilirsin.

Ev isi yapmıyorum, sana destek olmuyorum diyorsan benden maddi destek beklemeye hakkin yok. Ben hem evde hem disarda çalışamam. Sana maasli hizmetci olamam. Ya bu evin islerini her seyi ortak yaparız, destegin olur ya da bundan sonra paramiz ortak degil evi tek sen gecindirirsin, rizkimizi tek maasmis gibi sen saglarsin, sen karar ver dedim.

Diger kadinlardan farkin ne? Hem disarda hem evde calisiyorlar, cocuk bakiyorlar zorun zorunu basariyorlar. Senin eksigin ne dedi. beni boyle sinir edecegini, karsilastirma yaparak uste cikabilecegini sandi.

Ben onlar gibi e**ayi degilim. Sende kendine e**yi ariyorsan yanlis kisiyle evlendin. Dava acip bosayabilirsin, onlardan biriyle evlenebilirsin gec değil. Birbirimize uygun degilmisiz demek ki.

Sen istediğin gibi maasli hizmetci bulursun, bende kendime kiymet bilen, calismami yorulduğumu goren anlayan, destek olmaktan cekinmeyen erkek bulurum. ulkede artik eli iş yapan, hanıma bebek gibi bakan, destek olan erkekler çoğaldı. Elbet birine denk gelirim. ikimizde birbirimizi zorla tutmuyoruz dedim. Biraz sinirlendi gibi oldu ama bir sey demedi.

Bu noktada bu evlilik ya gercekten bitecekti (ki benim icin bitmesinde bir sakinca da yoktu, blof olarak kullanmadim. Olmuyorsa olmuyordur. Yukun çoğunu ben sirtlanacaksam niye evlendim o zaman? Bu tartismalar, sirf kadin oldugum icin görevlerin adi altinda surekli onume sürülecekse bitmesi benim icin daha iyiydi. Boyle omur gecmezdi zaten) ya da kendisini duzeltip, destek olmaktan, ortak bir yasam sürmekten gocunmayacakti.

Bu konusmadan sonra bende yanindan ayrildim odaya gectim. Birkac gun ayri yattik, konusmadik. Sonra geldi gonlumu aldi. Destek olacagini soyledi. Bir daha bosanma, baska erkek gibi seyler soyleme dedi.

Bende baska kadinlarla beni kiyaslama, bana kadinlik gorevleri diye cikisma, ben senin eşinim bunu unutma. Ben senin maddi manevi her sekilde yanindaysam bunu da senden bekliyorum, bu isler tek tarafli olmaz dedim. Tamam bir daha yapmayalım boyle dedi. Gorev dagilimi yapacagim herkes uyacak, bu sekilde daha iyi olur, herkes gorevini sorumlulugunu bilir dedim. Olur dedi.

Konusarak gorev dagilimi yaptik. Cocuk olana kadar ikimizde evde gorevlerimizi biliyoruz. Haftada 1 temizlik yapıyoruz bu da cuma is cikisi oluyor. Haftasonu bize kaliyor.

Gorevlerimiz var. Iste birimiz tuvalet banyo temizliyor, birimiz süpürüyor toz aliyor vs gibi. Yemegi 3 gun o yapıyor, 3 gun ben yapıyorum. Menumuzu haftalik olarak belirliyoruz 6 gun boyunca ne yapacağımız belli oluyor.

Haftanin 1 gunu disardan soyleyip yiyoruz. Hava güzelse, canimiz isterse, yorgun degilsek disari cikip yiyoruz. Bu da genelde cuma gunu oluyor. Temizlikten sonra yemek yapacak halimiz pek kalmadigindan disardan yiyoruz hemde 3 gun o,3 gun ben diye esit ve adaletli oluyor. Bunlar kayıyor bazen. Hastalik vs varsa, cok yorgunsak atladigimiz ya da bir sonraki gune pasladigimiz oluyor.

Bazen o yapmazsa, kalkmazsa bende kalkmiyorum. Sonra ipin ucu kaciyor. Nasil olsa o yapiyor diye bunu kaytarma ihtimali oluyor. Tabii ki her sey tam esit olmaz. Bazen siz fazla is yaparsınız, bazen o. Ama bunun dozunu kacirtmayin, kacirmasina izin vermeyin.

Vallahi hemcinslerim bu hayati siz tercih ediyorsunuz. Kimse size silah dayamiyor bu isleri yapin diye. Kocaniz calisiyorsaniz size destek olmak zorunda. Ya zorla ya tatli dille ya ayrilma pahasina. Bunu ona gostermezseniz boyle cekersiniz.

Calisan guclu kadin degil, eve maasli hizmetci olursunuz. Siz hicbir erkegin bedava işcisi degilsiniz. O da sizi hunharca çalıştıran patronunuz degil, esiniz.

Kimse kimseyi sabah aksam hunharca calistiramaz. Disarda bu muameleyi görseniz dava edersiniz, fazla mesai yapiyorum karsiligini alamiyorum diye hakkinizi ararsiniz. Evlilik adi altinda bu seylere, bu belescilige niye izin veriyorsunuz? Konu evlilik olunca etik mi oluyor yani? Tamam evlilik iş degil ama bir ortaklik sozlesmesidir kendi ozunde. Ortak yaşamayacaksiniz ne anladik bu isten?

Ortak bir yasam kurduysaniz bu ortakligi oyle ya da boyle yapacak erkek. Yok oyle hem calis bana maddi destek ol ama ben eve gelince mesaim bitsin. Buna birazda siz kadinlar sebep oluyorsunuz.

Olmuyorsa ayrılın. Bu konulari halletmeden, sindirmeden, erkek bu tempoya alismadan cocuk falanda yapmayın. Bu evliligi bitirecek sansiniz olsun cocukla ayak bagi yapmayın. Erkek hemde alışsın ki cocuk olunca size daha da yuk binmesin.

Cocuk olunca siz cocukla ilgilenirken, o evle daha cok ilgilenir bir sure mesela. Sonra beraber baska ortak bir tempo tutturursunuz. Ama siz kadinlar boyle taviz verdikce hem evde hem disarda daha coookk çalışırsiniz.

Tamam erkeklerin cogunda is yok ama bu tempoya, bu sacmaliga izin veren de sizsiniz. Annesine normalde yardim etmeyen ama hanimina evlendigi gunden beri kendi isteğiyle destek olan, esine deger veren erkeklerde var yani. Kendinize nasil bir muameleyi layik görüyorsunuz bir donun bakin bence.

Bunun bir üst versiyonu bende canım

Bende memurum 6.30 kalkıyorum 5 buçukta en geç evdeyim. İnsan ister istemez yoruluyor. Eşim 2-3 aydır çalışmıyor. Artık iş bulması lazim ev işlerine yardım ediyordu evet. Ama bu ona ve bana rehaf3t verdi sanırım. İş bulması için ev işlerini akşamdan hallediyorum ki iş bulsun çünkü ben tek maaşla yapamıyorum. Bir sürü ödemeler her ay eksideyim. Bir kadın olarak zihnen çok yoruluyorum. Bir de bunun eve gidip ne pisirsem derdi var. Diğerleri bir şekilde hallolur.

Hayat müşterek kavramı evlilikler için oldukça geçerli bir cümle. Eşin ve sen çalışıyorsun tabiki o da destek olmak zorunda. Senin maaşın fazla ya da az olması bunda kriter değil. Mesele ikinizin çalışıp onun hiçbir ev işine destek olmaması anlatmana göre. Ortak bir yaşam varsa kazanılan miktar farkı gözetilmemeli sağlıklı bir evlilik ve hoşgörü için maddiyat çok ayrı bir boyut bu durumdan.