Aşırı durgunum ve artık hiç bir şeyin anlamı olmadığına inanıyorum, bunu bir ben mi yaşıyorum?

Son 5 yıldır aralıksız bir boşluk hissi içerisindeyim ve artık hiç bir şeyin anlamı olmadığına inanıyorum. Zihnim uzay boşluğu gibi. Negatif bakış açılarıma rağmen daha güleç bir insan oldum. Hayal bile kurmadan sadece her konuda gerçekler ile yorum yapmaya başladım. Yediğim yemekleri sevip sevmediğime, film izlemek isteyip istemediğime, dışarı çıkıp çıkmamam gerektiğine, yorgun olup olmadığıma ya da olaylara ne tepkiler verip vermemem gerektiğine bile karar veremez oldum. En basit konularda bile neyin "normal" olan olduğunu düşünmeye başladım. Ve en sonunda -şu son 4 aydır- çevremdekiler sessizleştiğimi ve sürekli bir şeyler düşünüyormuş gibi durduğumu söylemeye başladılar. Ama işin aslı şu ki ben hiçbir şey düşünmüyorum. Anlık olarak olduğum mekandan tamamen kopup dalgınlaşıyorum. Biri beni dürtüp ne olduğunu sorana kadarda bunun farkına varmıyorum. Bu böyle devam edip duruyor. Normalde hiç bir şeyden zevk almadığım için bu konuyu da umursamıyordum ama zaman zaman artık tamamen zihnimden koptuğumu hissetmeye başladım. Duygularımdan tutunda gördüklerimi düşünmeyi bile başaramaz hale geldim. Boş bir kabuk gibi oluyorum. Tam olarak nasıl anlatmalıyım bilmiyorum ama sadece bakıyor ve az da olsa tepki verebilir hale geliyorum. Açıkçası bundan kötü bir hale gelebilir miyim bilmiyorum ama her evrede en kötüsünü yaşadığımı sandım ve eğer bundan daha kötüsü de varsa kaldırabileceğimi sanmıyorum. İnsani yanlarım ölüyor gibi hissediyorum. Benim gibi olan var mı merak ediyorum.