Kendimi bir hiçmiş gibi görüyorum hayatla alakam kalmadı?

Bunu hissetmen zayıflık değil, yükün çok ağırlaştığının bir işareti ve bu noktada destek istemek gecikmiş değil, tam zamanıdır çünkü insan kendini “hiç gibi” hissetmeye başladığında mesele sadece moral bozukluğu değil, hayatla bağın incelmesidir. Önce şunu bilmen önemli: Bu hisler kalıcı bir gerçeği değil, şu anki ruh hâlini anlatır ve değişebilir ama tek başına zorlanarak değil. Destek almanın ilk ve en sağlıklı adımı bir psikologla düzenli görüşmedir çünkü bu durum genelde bastırılmış duyguların, uzun süredir taşınan sorumlulukların, yalnızlığın ya da değersizlik hissinin birikmesiyle oluşur ve konuşulmadan çözülmez; psikolog “akıl vermek” için değil, seni tekrar kendinle temas ettirmek için vardır. Eğer gün içinde hiçbir şeyden zevk alamama, sürekli boşluk hissi, uyku ve iştah düzensizliği, hayata karşı isteksizlik uzun süredir devam ediyorsa bir psikiyatri değerlendirmesi de faydalı olabilir çünkü bazen bu hâl sadece düşünceyle değil, biyolojik olarak da desteklenmelidir ve bu bir etiket ya da yenilgi değildir, tıpkı bedensel bir rahatsızlıkta doktora gitmek gibi. Bunun yanında tek bir kişiye bile olsa dürüstçe “iyi değilim” demek çok önemlidir; aile, yakın arkadaş ya da güvendiğin biri fark etmez çünkü insan acıyı paylaştığında hafifler, sakladığında ağırlaşır. Günlük hayatta kendinden mucize bekleme, küçük temaslar yeterlidir; kısa yürüyüşler, güneş ışığı, düzenli bir saat diliminde uyanmak gibi basit ritimler bile sinir sistemini toparlamaya başlar çünkü bu hâlde olan insanın önce bedeni sakinleşir, sonra zihni. Şunu da bil: “Hiç gibiyim” hissi çoğu zaman senin gerçekten hiç olmandan değil, çok uzun süredir kendin için yaşamamandan gelir; başkaları, sorumluluklar, beklentiler arasında silikleşmiş olabilirsin ve bu geri döndürülebilir. En önemlisi, bu hâli tek başına taşımaya çalışmaman çünkü yardım istemek güçsüzlük değil, hayata tutunma refleksidir ve sen bunu hak ediyorsun.

Bu gece rüyam da yılan gördüm. Her gece olduğu gibi bu gece de kabus gördüm. Kısa bir uyuklama anı. Kısa bir uyuklama anında sürekli kabus görüyorum. Bu yüzden geceleri uyumak korkunç geliyor. Seni anlıyorum. Yine de kendine sormalısın. Hiç mi sevdiğin, yapmak istediğin şeyler yok?