Gün içinde çok daralıyorum. Bunaldım. Hayatımın anlamı yok gibi. Yaşayan var mı?

Merhaba, yeni işe başladım çalışıyorum. Masa başı iş. Annem ve babamla yaşıyorum. O kadar mutsuzumki eve gelip ağlıyorum. İş yerinde nefes alamıyorum. İş güzel insablar güzel ama bende sıkıntı var. Ciddi anlamda kalbim daralıyor. Uzun zamandır sevilmedim ve ordan oraya savrulduğumu düşünüyorum. Konuşacak kimsem yok. Kendimi bende kapattım. İçim acı dolu. Maalesef insanlarda anlamaya başladı halimi. Daha fazla saklayamıyorum. Mutsuzluk her yanımı sarmış. Derdim para pul değil. Yalnız uyumak istemiyorum. Son sevgilime aşıktım. O ölmüş gibi hissediyorum. Çok değiştiği için ayrıldık. İlk haline hala aşığım. Şuanki hali umrumda bile değil. Bu yüzden öldü gibi hissediyorum. Kavuşamayacağım biri varmış gibi. Çok özlüyorum. Gerçekten içten güldüğüm zamanlarımıda özlüyorum. Artık gülemiyorum.