Hayatımı çok boş yaşıyorum:(

Şuanda gerçekten çok şaşırdım aynı şeyleri yaşamışız bende hep ya giderse gene yalnız kalırsam düşüncesiyle yaşadım ve gitti de ama pes etmedim yoluma devam ettim çünkü mecbursun :) Şuanda 22 yaşındayım ama 35 yaşındaymış gibi hissediyorum kendimi çok tuhaf bir durum seni çok iyi anlıyorum...

hahaha bu halimle bile güldürdün sağol valla :) benim diğer düşündüğüm durum ise bu yaşta böyleysem ya 30-40 yaşlarında nolurum kim bilir diyorum :) Eskiden yapmayı çok sevdiğim şeyler mesela tatile gitmek artık bunlar bile çok sıradan geliyor. İnşallah dediğin gibi olur bir ışık olsa da hayatlarımız düzelse keşke...

Bence tek çocuk olmam olurdu :) Tabi bir çok cevap daha bulabilirim ama yeri burası değil :)

Ama en çok etkili cevaplardan biriside sanırım en son yaşadığım güzel ilişkinin kötü bir şekilde bitmesi olsa gerek...

Ama o ilişkiyi yaşadığım zamanlarda da aynı durumda sayılırdım. Sorunda burda zaten arada ki tek fark bu durumumun baya bir ilerlemiş durumda olması :) Ne yaptıysam çözüm getiremiyorum işte inşallah dediğin gibi geçici bir dönem olsa. En basit örneği yatakdan kalkmam lazım hiç kalkasım gelmiyor sanki birisi üstüme oturmuş kalkmamı engelliyor...

Evet güvenslizlikden kaynaklanması çok normal aynı şey benim içinde geçerli aileme bile güvensizlik içersindeyim. Ama işte bütün mesele o dediğin konu nedir bence en büyük çözümün onun cevabında saklı :)

Aynen bende 2.30 sularında kalkabildim eğer kronik depresyondaysam yakın zamanda intihar eşiğinde olmam kaçınılmaz olmalı :)

Yok ya bu kadar ciddi bir durumda olmak neler yaptırabilir insana eminim daha komik şeylerinide görmüşümdür o yüzden çekinmeden söyleyebilirsin :)

hahaha doğru üyelik varsa ekleyebilirsin çok merak ettim :D