Görüşler önemli çünkü önemli bir olayı tetikleyebilir. Kendinizi anlattığım kişinin yerine koyarak cevaplarsanız daha fazla yararı olur. Diyelim ki hayallerinize giden yolda bir takım engeller çıktı ve bunun sonucunda evinize yakın bir üniversite seçmek zorunda kaldınız. Sonra o engeller ortadan kalktı ve siz gittiğiniz bölümden gram mutlu değilsiniz. Bırakmak istiyorsunuz ama aileniz engel oluyor. Çünkü: hayatın zor olduğunu, işsizliğin şu zamanda en büyük sorun olduğunu anlatıyorlar ama ben bırakacağım diyerek diretiyorsunuz. Aileniz de o zaman istediğin bölümü kazan ve git ama bir şartla bu üniversitiye devam edeceksin diyorlar, ne yapardınız?
Hayalleriniz mi, aileniz mi? Böyle bir durum karşısında ne yapardınız?
Kendimi anlatmam gerekirse... Babam zor bir insandir. Sinava girdigim ilk yil hemsirelik kazandim. Istemiyordum hemsirelik cunku bende muhendislik becerisi var diye dusunuyordum. Tercih etmeyecegimi soyledigimde -utanarak soyluyorum ki- siddet gordum. (kiz arkadaslarim, sevgilileri sebebi ile siddet gormustur. Ben ise öğrenim hayatim ve kariyerim icin... Canimi en cok acitan kisim bu olmustur) Yine tercih etmeyecektim fakat anneme baski yapti ve tercih etmek zorunda kaldim. Hemsirelige gittim ve hergun agladim. Ilk sene bile staj vardir hemsirelikte ve ben hastaneden ciktigim her gun agliyordum. Birakmak istedim ve abimden medet umdum ama destek olmadi. Velhasil kelam annem babama birakmak istedigimi soyleyince yine ilk zamanlarki gibi anneme baski uyguladi, birakmayayim diye. Annem arkamda durdu ve "yap kizim" dedi. Gittik kaydi dondurduk. :) iste o gunden sonra psikolojik olarak zor zamanlar yasadim/yasadik. Sonra sinavlarima ablam ile gittim. Ozel bir universitede tam burslu olarak muhendislik okuyorum simdi. Peki kazandigimda ne oldu biliyor musun? :) babam ogrendiginde yerlere yatti, o kadar sevindi! Bu savasi ne kazandi peki biliyor musun? Kin ve nefret kazandi! Icimde var olan minicik sevgi bile sifirlandi. Ben kimler icin degerliyim bunu idrak etmeme sebep oldu bu olay. Diyecegim o ki, ailen elbet canin cigerin ama unutma ki "HERKES KENDINE BENCIL!" sakin taviz verme git hayallerini yasa...
Şimdi aile doğru söylüyor diye söze gireyim. Tamam hepimizin gençlik hayalleri oldu. Ama emin ol, 25i geçtikten sonra anadan babadan para istemek insanı yoruyor. O yüzden işini eline alıp, hayallerine hobi olarak devam etmek lazım.
İstediğim üniversiteyi kaanmak için elimden geleni yaprdım; çünkü ben bir defa yaşayacağım ve bunu insanların keyfiyle değilde kendi keyfimle yaşamak isterim. Kaygılar, sıkıntılar her alanda olacaktır; ama amaç bir nebze mutluluktur ve ben bunu seçerim.
Hayallerinin peşinden koşmalısın , elbette bu benim görüşüm. Ben kendimden örnek vereyim şu an babamın seçtiği şehirde , istediği bölümde okuyorum ve zerre mutlu degilim. Ben buradan mezun olunca bile babamın seçtiği işe gireceğim , çok zoruma gidiyor bu. Polis olmak istemişim hep ama sadece hayal olarak kaldı ve ben şimdi bir polis görsem gözlerim dolar. Sana diyeceğim o ki ailenin seçtiği bölümü okursun ya da istemediğin bir bölümü okul bitecek mezun olacaksın ya sonra ne olacak? Sen bir gram severek yapmayacaksin o işi , severek yapmadığım için belki isinde hatalar bile yapabilirsin. O yüzden içini dinle. Emin ol doğru yola götürür seni. ☺
Bir şeyleri feda ederim. Üniversite okurken ygs lys çalışırım.
Belki zordur. Ama denerim. Ve yaparım.
Daha sonra istediğim bölümü kazanır ve giderim. Bir hayalim varsa gerçekleştiririm.
Ailemi dinlerim çünkü üniversite bıraktığım zaman, sınava %100 hazır olsam bile yarım saat geç kalınca her şey mahvolur.. Hayatta ne olacağı belli değil.
Bir tarafı kesin sağlama alırım. Gerisini gücümün yettiği kadar artık.
Bende şu an istemediğimi bölümde birinci sınıftayim ailemin zoruyla gelmedim ama onların içten içe bir yıl daha hazırlanmamı istemediklerini bildiğim için seçtim şimdi tekrar sınava hazirlaniyorum suankini dondurmayı düşünüyorum bence sende öyle yap eğer hayallerindeki meslek suankinden düşükse eğitim kalitesi daha yüksek bir yere git yanı hayallerinin peşinden git çünkü obur turlusu çok zor geliyor dersler ağır geliyor ve mesleği eline alirsan istemeyerek yapacaksın ve mutsuz olacaksın
Benim ailem bana böyle bir seçenek sunsa ben istediğim bölüme giderdim ama okuduğun bölümün sonunda rahat iş varsa o bölümden devam ederdim. Aileme istediğim bölümün nedenleri bir çok kez anlatirdim ve universitemede devam ederdim zaten ailem demese bile çunki şimdiki is ilanlarina bakarsan belli olur universite mezunlarina aşırı sekilde ilgi var
Senin yaşında olsam çok büyük bir aptallık yapıp hayallerimin peşinden kosardim. İstediğin bölüm saçma sapan biseydir büyük ihtimalle. Radyo - tv gibi. Ha uçak mühendisliği falan istiyosan, yeteneğin de varsa durma, koş. Ama gerçekten boş bölümlerin peşinden koşma. Ben şuanki aklımla lise sona dönsem kpss ye girip memur olurdum. Dışarıdan üniversite okurdum. 24 yaşındayım. Hala becerip okulu bitiremedim. Para sıkıntısı çekiyorum. Ve cok pişmanım.
bu üniversiteyi bitirdikten iş bul biraz çalış kız bul evlen nerde torun niye eviniz yok hadi bide araba al dicekler hayalinin peşinden gittiğinde bişeyler ters gidince ayakta durucak gücü buluyoan kendinde hayalinin peşinden git yok o kadar güçlü değilim daha o kadar pişmedim diyosan gel sende kervana katıl oku-iş bul-evlen...
Hayallerinin pesinden gitmis biri olarak sizin de gitmenizi tavsiye ederdim hani sonunda basarili oldum mu hayir fakat kendime guvenmeyi ogrendim ne istedigimi daha iyi analiz etmeyi. ogrendiklerim kimine gore gereksiz olsa da benim hayatimin yapi taslariydi
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Aile önemli arkadasım, biryanda da senin mutlulugun var tabi, verdigin karardan her iki tarafında mutlu olması gerekiyo sonucta aileler evletlarının kotulugunu istemez, mutsuzda olsan sık disini bitir bolumu daha sonra istedigin seyi ya da bolumu okursun azim edince olmayacak sey yoktur, ha bu arada ne kadar mutsuzda olsan kendini daima olumlu tut :) '-'
şu yazdıgını kısmen yaşadım şimdi ailemin dedigini yaptım ve mutlu huzurlu degilim ki sonuç yine sıfır, keşke zamanında içimde olan cesarete kapılabilsem. Hyatımızda kim olursa olsun önce içi sesi kendi beynimizi dinlemek gerekli. Evet belli yaştan sonra aileden para istenmiyor ama şimdide işsizim :D her neyse belkide hayaller sistemin içindeki egitimden geçmemeliydi..
Bazen gerçekçi düşünmek gerek evet hayaller çok önemli mesela bende istediğim mesela bende başka bölüm istiyordum başlarda ama son sınıfa yaklaştıkça aslında geleceği olan bölümde okuduğumu farkettim ve içimden diyorum iyi ki gitmedim diye ilerde bigün işini yaparkende hayalini gerçekleştirebilirsin kendi paranı kazanırken hemde bir de bu yönde düşünebilirsin
Hayallerim derdim çünkü hayatta benim için tek yitip gitmeyecek olan şey hayallerim ve bu yüzden hayalimin peşinden gider aileme gerekirse rest çekerdim bunu yaparken canım yanar mıydı elbette ama sonunun iyi biteceği beni mutlu etmeye yeterdi...
bir nevi benim okul yıllarımı ailemi bıraktım iyikide bırakmışım iki yıl kadar sonra onlarda bana hak verdi ve geri birleştik iyi şeyler olunca dikkatli ol ama belki iyi sonuçlar doğurmayabilir
Ailemi dinlerdim, hayaller gelip geçiyor. Hayalden ziyade bir heves olur benim için. Ve daha fazla yıl kaybetmek istemem. Aynı zamanda ilerde çalışırken bir şekilde istediğim bölümü de okuyabilirim.
Bu senin hayatın. Ayakta durabilecek ve kendin iş bulabilecek kapasitedeysen. Git farklı şehire hem çalış hem oku. En azından ailen bir muddet sonra kıyamazlar
O durumu düşünmedim ama ben bil. müh seçerken bana karşı çıktılar hep hemşirelik yaz hemen iş bulursun devlette ataması yok vb. Ben dinlemedim yazdım. şu an bil müh okuyorum pişman değilim.
aynısı başıma geldi ben bırakıp askere gittim şu an döndüm üniversite hayatım yok ama dışarıdan okuyorum ailemi dinlemediğim için pişman değilim askerliğimi çıkardım aradan hemde istemediğim bir bölümde okumak zorunda olmadıgım ıcın muytluyum
Biraz gerçekçi olmak gerek. Bence ailenin istediği eğer senin için daha iyiyse ki öyledir muhtemelen onları dinle derim. Yani bir şey yaparken kesinlikle aileni cigneme. Illa hayallerim diyorsan onların da gönlünü razi et
En İyi Cevaplar