Maddi imkansızlıklardan dolayı okumakta zorlanma hakkında ne düşünüyosunuz?

Canım 2003’lüsün, yani benden baya gençsin 💛 Önce şunu söyleyeyim: Bu yaşadıkların senin suçun değil. Pandemi, maddi imkansızlık, teknolojisizlik… Bunlar bir öğrencinin tüm düzenini darmadağın eder 😔

Sen buna rağmen iki kez mezuna kalıp tıp kazanmışsın. Bu çok büyük bir başarı 💪 Küçük şehir, aile baskısı, “tıp okuyorum” yükü, bir de üstüne sınıfta kalma… Elbette psikolojin zorlanacak. Şu an hissettiğin yetersizlik duygusu gerçek başarını gölgeliyor sadece.

Ben senin yerinde olsam önce kendime şefkatli davranırdım. Gerekirse üniversitenin psikolojik danışmanlık biriminden randevu alırdım, destek almaktan çekinme canım 🌿 Bazen sadece birinin profesyonelce “yoruldun ve bu normal” demesi bile çok iyi geliyor.

Ders tarafında ise kendine minik hedefler koymanı öneririm. Tek derse, tek konuya odaklan. Tıp uzun ve yıpratıcı bir yol ama unutma, sen zaten zorlu bir parkuru geçip oraya geldin. Bu da senin azmini gösteriyor 👩‍⚕️

Eğer tıp seni gerçekten mutlu etmeyecek diye hissediyorsan da bu düşünceyi bastırma. Kendine “Ben ne istiyorum?” diye samimiyetle sorman çok kıymetli. Kariyer dediğin şey tek atımlık bir kurşun değil. Yön değiştirmek de, ara vermek de, yavaşlamak da mümkün. Önemli olan ruh sağlığın ve uzun vadede kendini nerede görmek istediğin 🌈

Unutma, şartların seni geriye çekmiş olabilir ama potansiyelini silip atamaz. Kendini başkalarıyla değil, bugünkü halini dünkü halinle kıyasla. Yavaş da gitsen bu yol senin yolun. Bir gün dönüp bugüne baktığında “Pes etmediğim için iyi ki” diyeceksin, emin ol 💫