Ben hic basarili hissetmedim? Başarmayı tatmadım? Neden böyle oldu? Benim gibi olan var mı?

Az önce bir paylaşıma denk geldim. Sınava girmiş kazanmış. Başarmış hissetmek çok güzel yazmış altına. Bu cümle beni durup düşündürdü.

-Başarılı hissetmek- bir an durdum düşündüm ben hiç başarılı hissetmedim arkadaşlar. Bu öyle ne yaparsak yapalım kendini yetersiz hissetmek değil. Öyleleri de var. İşte tıp okuyup doktor oluyor ama içinde yanda yetiştirilmiş gereği başarısız hissedenler, 98 alıp kendini yerden yere atanlardan bahsetmiyorum, öyle biri değilim.

Sonra içimden bir ses şunu söyledi. Sen potansiyelini kullanmadın. Ben kendi potansiyelime ihanet ettim. Yaptığım şey belki tembellik belki de adı konmamış bir psikolojik tanı da olabilir. Sürekli erteledim, erteledim ve yine erteledim. Yıllarca. Yarın yaparım, bugün yaparım, sabah kalkar yaparım, saat bugün 3'te yaparım... bir baktım dağ gibi yıllar geçmiş.

Üniversite sınavına böyle böyle hazırlanmamışım. Hiç çalışmadan girdim. Sonuç elbette başarısızdı. KPSS hiç çalışmadan girdim 2 defa, yine başarısızdım.

Başarılı olmak ne demek bilmiyorum. Belki de kaçtığım, kendime layık görmediğim bir şey. Ben hiç başarılı hissetmeyi tatmadım. Az önceki paylaşımın altında yazan başarılı hissetmek çok güzelmiş sözü tokat gibi çarptı suratıma. Evet ben de hiç başarılı hissetmedim. Bunun için de bir şeyler yapmadım. Neden yapmadım? Kendime, hayatıma, geleceğime ihanet ettim neden bilmiyorum. Ben kendime, geleceğime hiç emek vermedim.

Belki layık görmedim, belki erteleme hastalığım var, belki başka bir şey var. Bir ara peşine de düştüm, psikolojik destek almak istediğimi söylediğimde 19 yaşındaydım. Bir şeylerin yolunda gitmediğini düşünüyordum ama ailem destek olmadı. Psikolog için imkân sağlamadı.

Sonra umutsuz vaka oldum. Ailemin yüzü yere eğildi. TEOG'a çalışmadım (liseye geçiş sınavı) YKS'ye çalışmadım, KPSS'ye çalışmadım, bir türlü çalışamadım, yapamadım kimse de çıkıp bu kız niye yapamıyor sorun ne, hiçbir sınava çalışmıyor demedi.

TEOG sonucu zar zor gidilen bir Anadolu lisesi. YKS sonucu 2 yıllığa gidilen bir bölüm. KPSS sonucu tekrar tekrar baba evine atanma.

Ders almak mı alıyorum ama eylemde icraat yok. Ders çalışmayı hiç sevmedim ama yapanlar çok mu seviyor sanki?

Ben buradaki o gücü kıramadım. Kırmak istedim bir uzman eşliğinde o da olmadı. Tam ikna eder gibi oldum orada da babam ya memuriyete etki ederse, siciline işler, psikolog kaydı sorun çıkarsa deyince kaldı öylece.

Ben galiba kendime başarıyı layık görmüyorum. Beraberinde çevreme de. Ben hiç kendimi başarılı hissetmemişim be. Hep kendi başımı da ailemin başını da öne eğdim. 25 hatta 26'ya girerken böyle bir aydınlanma. Geç kalınmış bir aydınlanma.

Öylesine de yazdım işte. İçimi dökmek istedim belki. Ben hiç başarılı olmadım, kendime layık görmedim, başarılı hissetmeyi hiç bilmiyorum. Hep kendi kendimi sabote etmişim. Çok yazık gerçekten.

Ben hic basarili hissetmedim? Başarmayı tatmadım? Neden böyle oldu? Benim gibi olan var mı?
Cevapla