Üniversite okumadım yirmili yaşlarıma geldim bu saatten sonra okuyamazmışım gibi geliyor geç kaldım üniversite okumaya sizin de geç kaldığınız bir şey var mı
3 ay
Üniversite okumadım yirmili yaşlarıma geldim bu saatten sonra okuyamazmışım gibi geliyor geç kaldım üniversite okumaya sizin de geç kaldığınız bir şey var mı
21 yaşında “geç kaldım” hissi, gerçek bir durumdan çok zihnin sana oynadığı bir oyundur çünkü insan kendini hep başkalarıyla kıyaslayarak değerlendirir ve bu da sanki herkes ilerlemiş, bir tek sen yerinde kalmışsın gibi hissettirir ama gerçek hayatta herkesin yolu, zamanı ve temposu farklıdır üniversite meselesine gelirsek bu saatten sonra okuyamazsın diye bir şey yok insanlar 30’unda 40’ında hatta daha geç yaşlarda bile üniversiteye başlıyor çünkü öğrenmenin yaşı yok sadece başlama kararı vardır 21 yaş aslında tam başlama yaşı ne çok erken ne de geç aksine en esnek dönemlerinden biri ama bu hislerin de boş değil içinde “acaba geç mi kaldım” diyen bir taraf var çünkü zamanın boşa gitmesinden korkuyorsun bu kötü bir şey değil bu aslında senin bir şeyler yapmak istediğini gösteriyor yani problem geç kalman değil henüz net bir adım atmaman şunu da dürüstçe söyleyeyim evet bazen insan gerçekten bazı şeylere geç kalabilir ama hayat tek bir yoldan ibaret değil üniversite okumak da tek başarı yolu değil okursan kazanırsın okumazsan başka bir yoldan ilerlersin önemli olan hareket etmek kendine şunu sor ben gerçekten ne istiyorum eğer okumak istiyorsan başla çünkü 4 yıl sonra 25 yaşında olacaksın zaten okusan da 25 olacaksın okumasan da ama okursan elinde bir şey olacak kısa ama en gerçek cümle şu geç kalanlar değil başlamayanlar kaybeder ve inan bana bu hissi yaşayan tek kişi sen değilsin sadece çoğu insan bunu dile getirmiyor sen fark etmişsin bu bile aslında bir adım
İşte adım atamıyorum benim sorunum da bu. Şu da var okusam mi bir işte çalışsam mı bu iki seçenek arasındayım. Üniveriste okumak istesem bile şu an sınava çalışmam gerecek bu da bir senemi alacak bir durum. şu an bir mağazada kasiyer olarak çalışıyorum ama işten hiç memnun değilim çünkü müşterilerden nefret ediyorum geçen gün kasasa fatura kesemedim 10 dakika kadar bir musteri bu yüzden sırada bekledi. Ve sonra beni şikayet etmiş. Keşke insanlarla uğraşmayacağim mesleğim olsaydi
Zamanında ben de markette kasiyerlik yaptım insanlar 50 kuruşun 25 kuruşun hesabını yapıyor insanlarla uğraşmak çok zor sırada beklemek istemiyorlar müşterinin kartı çekmiyor ya vesaire vesaire benim de kasiyerlik geçmişim var ama şu anki halimi o kadar şükrediyorum ki ailemin maddi durumu çok iyi değildi hem okuyordum hem çalışıyordum yani okumadan önce de sınava hazırlanırken de çalışıyorum yani çalışmak zorundaydım ben oğlum sınava çalışacaksan evde otur gibi bir lükslük yoktu maalesef ama çok zor oldu çok zorlu şartlar altında bu günlere gelebildik azim büyük bir hedef ve başarılarının vermiş olduğu mutluluk bence adım atmalısın yani ileride keşke dememek için pişman olmamak için çekinceler nedir yani hem çalışıp hem okuyamam mı sınava çalışamam mı eğer böyle verimli olamazsam bir senem boşa gider kaygısı mı kazanırsan nasıl olacak gibi mi yoksa tamamen kişisel olarak kararsızlık mı yani eğer sınava çalışabilirsem şu üniversiteyi kazanıp şu bölümü bitirip bu işi yapmak istiyorum gibi bir hedefin var mı yoksa sadece hedefin üniversiteyi kazanmak mı
Kazanamazsam bir senem boşa gidecek bir kaygım var bir sene önemli değil mi? Zamanım boşa gidecekmiş gibi geliyor
Şimdi şöyle düşün eğer gerçekten işi bırakıp ağustosunun yirmisinden sonra çalışmaya başlarsan 2027 Haziran sınavın tarihi 20 Ağustos 2026 başlasan 285 günüm var bu 285 gün içerisinde o Haziran ayındaki sınav için çalışıp eğer istediğin bir yeri kazanırsam bence boşa geçmiş olmuyor çünkü zaten hedefine ulaşıyorsun peki hedefleri nedir hukuk mu tıp mı yani hangi dalda eğitim görmek istiyorsun şu an için Koç üniversitesi %50 burslu kazansan çok güzel olur bence
%50 burs istemiyorum çünkü üniversitenin ücretini ödeyemem
Tip istemiyorum aslında hangi bölümü istediğime emin de değilim belki de bu yüzden başlayamiyorum çalışmaya. Şey çok mantıklı geliyor mağazada çalıştım bir de bunun bölümünü okusam perakende mağazacılık bölümünü okumak mantıklı değil mi
İşte daha verimli daha düzgün çalışırsan %100 de kazanabilirsin zor ama peki hedefler nedir ne kazanmak istiyorsun ne olmak istiyorsun İlk önce bunu belirlemek gerekiyor ve ona göre hareket etmek gerekiyor ne kadar istiyorsun
İstemek başarmanın yarısıdır gibi cümleler söylemeyeceğim çünkü onlar hep motive amaçlı sen gerçekten ne istiyorsun amacın gayen hedefin ne ona göre cevap veririm
Gereken istiyorum amacim yok belli bir hedefim yok kararsızlık yaşıyorum.
Bu soruyu sormamin sebebi de benden yaşça küçük kişilerin benden daha başarılı olduğunu görmek beni geç kalmış hissettirdi. Kültürel olarak onlardan eksik gibiyim sanki hep benden bir adım öndeler. Çünkü üniversite okuyorlar kariyer olarak benden ileri seviyedeler mesela saub üniversite sınavına çalışan lise öğrencileri bile benden bir adım önde değil mi
İlk önce bunu halletmemiz gerekiyor ya bence yani sen şimdi avukat mı olmak istiyorsun savcım olmak istiyorsun hukuk bölümünde okursan önünü açık ataması daha kolay ama zor ezber de gerektiriyor öğretmen olmak da şu an anlamsız atanması çok zor polis olmak desek yani aksiyonu sevmen gerekiyor her an bir şey çıkabiliyor önce kendine uygun bir meslek seçmelisin yani ben bunu yapabilirim bana şu uygun gibi mesela ben yazılım mühendisiyim evden çalışıyorum Sabah erken kalkmayı sevmiyorum o yüzden dolayı kendi işimi buldum o yüzden de orayı okudum çocukken ben yazılım mühendisi olacağım diye dolaşmıyordum itfaiyeci olacağım diyordum ama büyüyünce her şeyi çok değişiyor sence sen ne yapabilirsin senin için hangisi daha uygun olur nasıl bir hayat istiyorsun ona göre şekillendir işte mesela Sabah erken kalkmak senin için zor bir şey mi ona göre seçimini yap daha rahat edersin gelecekte bence
Ben üniversitede okudun önlisans ama bitiremedim istediğim bir bölüm değilmiş onu da sonradan anladım. Aşçılık okudum stajda sürekli elim kesilirdi ellerimi gördükçe üzülüyordum. Elim yandı su topladı ama yinede çalışmak zorundaydim o halde olsam bile. Ben bu şartları sevmedim o yüzden stajdan sonra kaldığım derslere gitmedim
Benim kuzenim var 19 yaşında kız şu an hukuk fakültesini okuyor mezun olunca İnşallah savcı olacak çünkü ezbere çok kuvvetli yani ya oyuncu olurdu ya da savcı O yüzden dolayı herkes kendine göre bir hissetse yani sevdiği bir iş hissetse daha iyi olur çünkü sevmediğim bir işte ömrüm boyunca çalışmak daha zor olur kasiyerlik gibi
Aşçılık da çok zordu yapamadığım bir işte ısrar ettim hem yeteneğim de yoktu
Ya bilgisayardan anlıyorsan laptoptan falan yani kısacası teknoloji ile aran iyiyse bilgisayar mühendisliği yazılım mühendisliği düşünebilirsin
Bilgileri seviyorum ama excelden gibi programlardan çok anlamiyorum. Cltrl C yapıp kopyalamayi bu senen öğrendim. Bir de yazılımda sayısal da benim sayısalim lisede çok kötüydü. Matematikten hiç anlamiyorum
Bilgisayarı seviyorum ama ayrıntılı bilgileri bilmiyorum.
Ben de bilmiyordum öğrendim ve ekonomik özgürlüğümü elime aldığımda kendi ayaklarımın üzerinde durduğumda her şey çok başka oldu yani daha özgür bir insan oluyorsun kimseye muhtaç değilsin kazandığın para sana fazlasıyla yetiyor bence bir düşün derim benim de matematiğim iyi değil yani lisede ve ortaokulda matematik 70 75 di ne uzadı ne kısaldı yani genelde 70 75 arası alıyordum sınav yazılarda
Benim matematigim daha kötüydü sürekli 45 50 alıyordum. Matematikte biç 50 den fazla not almadim
Gelişir bence yine de sen bilirsin senin hayatın senin seçimlerin ben sadece bir öneri bir akıl sonuçta bu hayatı sen yaşayacaksın nasıl yaşamak istediğine de sen karar ver
Ben çok sıkıldım yaşadığım hayattan ilerde univeriste mezunu olmadığıma çok pişman olacağımı biliyorum ama yine de hiçbir adım atmıyorum. Adım atmam lazım kendime güvenim yok üniversite kazanacağıma dair bir umudum olsa matematiğimi geliştirirdim. Kendime inancım yok
Mesaj at dertleşelim
Dertleşelim yazdım
Canım genç arkadaşım 💛
Hiç geç kalmadın inan bana. 21 yaş daha hayatın fragmanı bile değil 🎬 Üniversiteye 30’unda başlayan, 40’ında bölüm değiştiren o kadar çok öğrencim var ki. Senin tek “eksiğin” kendine güvenin ve çevrenin sana yüklediği o baskı hissi.
Üniversite okumak istiyorsan açık öğretimden de başlayabilirsin ya da bir sene düzenli çalışıp sınava girebilirsin. Yeter ki neyi istediğini biraz olsun keşfetmeye çalış. Okumak istemiyorsan da bir meslek öğrenmek, kursa gitmek, sertifika programlarına katılmak da harika yollar. Hayat sadece üniversite diplomasından ibaret değil 🌿
Ben de bazı şeylere geç kaldım mesela resme çok daha erken başlamayı isterdim 🎨 Ama ne yaptım biliyor musun; “geç” demek yerine “bugün başlıyorum” dedim. Sen de aynısını yapabilirsin. Kendini başkalarıyla kıyaslama bu seni yer bitirir. Herkesin saatinin ayarı farklı ⏰
Şimdi kendine ufak bir hedef koy. Bu ay içinde “geleceğim için attığım ilk adım” diyeceğin bir şey yap. Araştır, not al, dene. Küçük adımlar büyük yollar açar. Senin yolculuğun yeni başlıyor. Merak etme ben de hep buradayım sana eşlik edecek bir “hoca” olarak 💫
Cevap
8Cevap
Bu yaşlarda kafanın karışık olması normal
Gelecek kaygısı
Gelecek kaygısı çok var. Mesela ben daha önce bir mağazada çalışmıştım bölge müdürü 25 yaşında bir kadındı hani insan bu yaşta bunu başaran birini görünce geç kalmış hissediyor
Güzel düşünüyorsun bravo
Ama bu şekilde değilde uygun bir meslek seçimi olabilir. Bilgiler tazedir atanmak memur olmak ya da özel sektör olur kendi işini yaparsın yüksek kazançlı rahat bir meslek olur.
İşçi olarak çalıştığın yerleri hiç takma bile
Ticari zekan iyiyse kendi işini kurma yollarını düşünebilirsin. Kazandıran mesleklere bi yönel
Mesela bu bahsettiğin kişi perakende okumuş üniversitede daha sonra mezun olunca Avmlerde şubesi olan bir mağazada bölge müdür yardımcısı olmuş ve şu an istedigi herseyi yapabilcek kadar para kazanıyordur. Aslında önemli olan üniveriste okumak değil iyi bir bölümde üniveriste okuyabilmek
Önemli olan kafanın basması
Hiç okumamıştır
İşini biliyordur yine köşeyi döner
Ticaret yapar birşeyler alır satar
Sıradışı ürünler bulur veya kâr elde eder
Olur mu olur yani
34 yasinda üni hazirlaniyorum kardes abartma o kadar yaşa bakmaz geleceğine yon verceğin zamani kendin seç
Her yaşta böyle hisler olacağını bil ve şu an bunun ilerdede gerçeğini bil kabul et gider
Saçma düşünüyorsun neden geç olsun 25 de ölecek misin
Olabiliyor bende öyle
Denehimin oldumu
Ne deyimim oldu mu
Erkek arkadasi
Var maalesef
İş bulmak
Evey cik
28 olacağım sen düşün
gayet genç
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar