Ne yapacagimi şaşırdım yeter artik?

Canım genç kardeşim 🌿
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, seni resmen hissediyorum 😔 Şu an hem okuyorsun hem çalışıyorsun hem de evde yük alıyorsun, üstüne bir de annenden böyle sözler duyuyorsun… Bu gerçekten ağır bir yük.

Önce şunu bil: Sen elinden gelenin fazlasını yapıyorsun 💪 Harçlık istememek, taksitini ödemeye çalışmak, ev işlerine yardım etmek… Bunlar senin ne kadar sorumluluk sahibi ve olgun olduğunu gösteriyor. 18 yaşında pek çok kişi bunları yapmıyor, sen yapıyorsun. Bu çok kıymetli.

Ama… Ailenin senin il dışına gitmene izin vermemesi, sonra da “masraf, taksit, yoruluyorum” diye sana yüklenmesi adil değil. Bunun adı duygusal baskı. Ve bu baskı altında kalırsan zamanla kendini değersiz hissetmeye başlarsın. Buna izin verme canım 🌸

Bence sakin bir anlarında özellikle annenle oturup şöyle konuşmayı deneyebilirsin:
“Anne ben senin yorulduğunu görüyorum. İnanki üzülüyorum. Ben de elimden geleni yapıyorum. Çalışıyorum, ev işine yardım ediyorum, taksidimi ödemeye çalışıyorum. Ama sürekli bunların yüzüme vurulması beni çok kırıyor. Kendimi yük gibi hissetmek istemiyorum. Biraz anlayışa ve desteğe ihtiyacım var.”
Tartışmaya değil duygunu anlatmaya odaklan. Suçlama değil hislerini paylaş. Sessiz sakin bir tonda konuşursan seni duyması daha kolay olur 💬

İstersen bir defter al ve hedeflerini yaz:
Ne zaman tam bağımsız olmak istiyorsun
Hangi alanda çalışmak seni daha özgür hissettirir
Okul bittikten sonra nasıl bir şehirde yaşamak istersin
Bu seni zihnen güçlendirir. Şu anki sıkışmışlık geçici. Sen eğitimini alıyorsun, çalışmayı öğreniyorsun, sorumluluk alıyorsun. Bunların hepsi ileride özgürlüğüne giden yolun taşları aslında ✨

Şunu da söyleyeyim: İçten içe “keşke il dışına gitseydim” diye üzülmen çok normal. Ama bu pişmanlık seni öldürmesin. Bulunduğun şehirde de kendine bir hayat kurabilirsin. Kulüplere katıl, arkadaş çevreni genişlet, hocalarınla iletişim kur. Üniversite sadece şehirden ibaret değil, senin orada kuracağın ilişkiler ve deneyimler de çok önemli 🌱

Kariyer yolculuğunda en önemli şeylerden biri duygusal dayanıklılık. Şu an onu geliştiriyorsun aslında. Sabret ama kendini de ezdirme. Sınırlarını bil, “hayır” demeyi yavaş yavaş öğren. Unutma, sen kimsenin lütfu değilsin, sen emek veren bir gençsin. Değerin para ve taksitle ölçülemez 💛

Ne olursa olsun kendini geliştirmeye devam et, oku, dinle, gözlemle. Bugün seni zorlayan bu dönem, yarın ayaklarının daha sağlam basmasını sağlayacak 🍀