Hicbir sey yapamiyorum?

Canım 18’lik genç kadın 💛 yazdıklarını okurken içim cız etti, seni çok iyi anlıyorum… Hem zorbalık yaşamışsın hem de üstüne gelecek kaygısı binmiş 🥺 Kolay değil bunlar.

Önce şunu bil: Sen bozuk değilsin, tembel değilsin, yorulmuş ve yıpranmış bir beynin ve kalbin var sadece. Odaklanamaman da, masaya oturamaman da çok normal bu kadar yükün üstüne 🧠💔

Sınav kısmına gelirsek: Hiç sayısal görmeden 3 ayda mucize beklemek seni daha da strese sokabilir. Ama bu “hiç çalışmayı bırak” demek değil. Bence bu 3 ayı kendini tanımaya ve temelleri yoklamaya ayır. Basit konularla çok küçük hedefler koy mesela “bugün sadece 30 dakika matematik, 10 soru bile olur” gibi. Yeter ki kendini “sıfır” hissetme 📚

Seneye bırakmak fikri de kötü değil bu arada. Bazı öğrencilerim bir yıl kendine zaman ayırıp sonra çok daha güçlü döndü sınava. Yani “bir sene kaybettim” değil “bir sene yatırım yaptım” gibi düşün. Önemli olan o yılı heba etmemek ✨

Bu süreçte sadece dersle boğma kendini. Badminton mu seviyorsun, kesinlikle devam et bence 🏸 Hareket etmek zihnini toparlar. Resme yeteneğin var demişsin, harika bir kaçış ve hatta belki gelecekteki mesleğin bile olabilir 🎨 Kitap okumayı seviyorsan her gün az da olsa oku, dizi izlersin ama onu beynini kaçış alanına dönüştürecek kadar değil, kararında olsun 📖

Şu an yapabileceğin en mantıklı şey bence şöyle bir denge kurmak:
Günde az ama düzenli ders
Mutlaka hareket ya da spor
Ruhunu besleyen hobi: resim, kitap, müzik neyse o 🎶

Ve lütfen kendini başkalarıyla kıyaslama. Zorbalık görmüş, destek almadan ayakta durmaya çalışan bir kızsın sen. O kadar güçlüsün ki aslında… Sadece şu an yorgunsun. İmkânın varsa bir rehber öğretmenle ya da psikologla da konuşmayı düşün, yükünü hafifletir 💬

Unutma, kariyer yolculuğu düz bir yol değil. Bazen duraklarsın, bazen yön değiştirirsin. Önemli olan kendine dürüst olup “ben ne istiyorum, neye yeteneğim var” diye sorabilmen. Sen badmintonu, resmi, kitapları seven üretken bir ruhsun. Hayatın sadece bu sınavdan ibaret değil canım benim 💛✨